Dergiler / Ulusal Cerrahi Dergisi / 2009 / Cilt: 25 - Sayı: 4
Kronik yara iyileşmesi modelinde topikal nikotinamid ve asetil sisteinin etkileri
- Sayfa
- 165–169
- DOI
- —
Özet
Amaç: Yara iyileşmesi cerrahi işlemler ya da travmalardan sonra ortaya çıkan iyi organize olmuş bir tamir sürecidir. İyileşme süreci birçok nedenle bozulabilir. İyileşmeyi kısıtlayan en önemli nedenlerden biri kanlanma azlığı ve gelişen hipoksidir. Bu şekilde bozulmuş olan iyileşme süreci çoğunlukla diyabet, venöz ve basıya bağlı ülserlerde ortaya çıkar. Çalışmamızda kronik yara iyleşmesinde nikotinamid ve asetil sistein moleküllerinin topikal uygulamalarda yara iyileşmesine olan etkisini görmeyi amaçladık. Yöntem: Çalışmada toplam 45 adet Sprague-Dawley türü erkek rat kullanıldı. Kontrol, asetil sistein ve nikotinamid grupları 3., 5. ve 8.günlerde yara dokuları alınmak üzere üç alt gruba ayrıldı. Anestezi altında sırt kısmına bipediküllü flep yapılan deney hayvanlarında 3 gün sonra 6 mm punç biyopsi ile 6 adet eksizyonel cilt yarası oluşturuldu. Oluşturulan iskemik cilt yaralarına 50 mg/kg dozunda asetil sistein ve 100 mg/kg nikotinamid topikal olarak yedi gün süreyle günde bir kez uygulandı. Üçüncü, 5. ve 8. günlerde alınan yara dokularında yara yüzey alanı ölçümleri ve histopatolojik değerlendirme yapılarak iyileşme düzeyleri değerlendirildi. Bulgular: Üçüncü, 5. ve 8. günlerde yapılan histopatolojik değerlendirmelerde, nikotinamid ve asetil sistein uygulanan gruplarda kontrol grubuna göre inflamatuar hücre sayısı daha az, fibroblast sayısı ve kollajen sentezinin daha fazla olduğu görülmüştür. Tüm günlerde bakılan yara yüzey alanı ölçümleri de histolojik bulgulara benzer olarak tedavi uygulanan gruplarda anlamlı olarak düşük çıkmıştır. Sonuç: Biz yaptığımız bu çalışma ile antioksidan özellikleri iyi bilinen nikotinamid ve asetil sistein moleküllerinin kronik yara modelinde olumlu etki gösterdiği ve yara iyileşmesini hızlandırdığını gösterdik.
Abstract
Purpose: Wound healing is a well-organized reparation process that develops after an operation or trauma. Healing process can be disturbed due to various factors. Decreased blood supply and subsequent hypoxia are some main factors. This interrupted process can frequently happen during diabetes and, decubitus and venous ulcers. In this study we aimed to observe the effects of nicotinamide and acetyl cysteine over chronic wound healing in topical applications. Patients and Methods: Forty five Sprague-Dawley male rats are used in this study. Control, acetyl cysteine and nicotinamid groups are divided into three sub groups, as wound tissues to be obtained in 3rd, 5th and 8th days. A 6 mm punch biopsy was performed under anesthesia, to create a total of 6 excisional skin wounds on the bipedicular flaps at the dorsal side of each animal. On these ischemic skin wounds 50 mg/kg acetyl cysteine and 100 mg/kg nicotinamide was applied b.i.d. for 7 days. At 3rd, 5th and 8th days, the degree of healing was assessed by wounds' surface area measurements and histopathological evaluation. Results: In the histopathological assessments performed in 3rd, 5th and 8th days, it is found that the groups in which nicotinamide and acetyl cysteine were applied had less inflammatory cell numbers but more fibroblasts and collagen synthesis, in comparison to the control groups. Similar to the histopathological findings, a significant decrease was observed in the wounds' surface areas measured on a daily basis. Conclusion: We demonstrated in this study that nicotinamide and acetyl cysteine molecules which are known to be effective antioxidants affect the chronic wound model positively and accelerate the recovery process.