Bir genel cerrahi kliniğinin perkütan endoskopik gastrostomi deneyimi

Özet

Amaç: Perkütan endoskopik gastrostomi uzun süreli oral alamayan hastalarda beslenme için en sık tercih edilen yöntemdir. Bu çalışmada bir genel cerrahi kliniğinin 7 yıllık deneyimi aktarılmıştır. Hasta ve Yöntem: Perkütan endoskopik gastrostomi açılan 130 hastada endikasyon, komplikasyon ve uzun dönem sonuçları incelenmiştir. Perkütan endoskopik gastrostomi standart pull metodu kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Başarılı olan perkütan endoskopik gastrostomi olgularımızda endikasyon, 82 (%63) hastada kronik nörolojik hastalık, 22 (%17) hastada malignite, 26 (%20) hastada değişik nedenlerle uzamış ventilasyon olmuştur. Olguların 93'ü erkek 37'si ise kadındır. Yaş ortalaması 50.7 (14-90) idi. Olguların 95'i (%73) gerek hastane içinde gerekse hastane sonrası ölmüştür. İşlem sonrası nütrisyonun kesilme süresi ortalama 98.4 (1-518) gündür. Takipte 21 (16%) hasta ile bağlantı kurulamamıştır. İşleme ilişkin mortalite gözlenmemiştir. Hastaların erken dönemde 12'sinde ve geç dönemde 9'unda kateter yerinden minimal sızıntı, 8 hastada kateterin çıkması, 2 hastada tıkanma, 2 hastada minimal enfeksiyon görülmüştür. Hastaların 3'üne yeniden perkütan endoskopik gastrostomi uygulanmıştır. Sonuç: Perkütan endoskopik gastrostomi kolay ve güvenilir bir işlemdir. En önemli komplikasyonlar tüpün giriş yerinin bakımına yönelik olanlardır. Uzun süreli komplikasyon oranlarının azaltılması için hasta yakınlarının daha iyi eğitilmesi ve hastane dışı bakım ekiplerinin organize edilmesi uygun olacaktır.

Abstract

Background: Percutaneous endoscopic gastrostomy is the most preferable procedure for nutritional support in patients starving for a long time, who have difficulty in swallowing or feeding by oral way due to various diseases. The seven years' experience of this surgery clinic was obtained in this study. Methods: The indications, complications and long term follow-up were recorded by physicians for 130 patients who had undergone percutaneous endoscopic gastrostomy. We used standart pull method for lite application of gastrostomy. Results: Percutaneous endoscopic gastrostomy was performed successfully in 82 (63%) chronic neurological patients, 22 (17%) patients with malignancy and 26 (20%) patients with various diseases with especially long time ventilation. It was performed on 93 male and 37 female patients, with a median age of 50.7 years (range 14-90 years). Ninety five (total mortality 73%) patients died because of the primary disease and after being discharged from the hospital. There was no mortality attributable to the procedure. The median time the patients used percutaneous endoscopic gastrostomy was 98.4 days (range 1-518 days) excluding 21 (16%) patients in whom the communication was lost during follow-up. There were a catheter leakage early in 12 and later in 9 patients, unsettled cathether in 8 patients, obstruction in 2 patients and catheter area inflamation in 2 patients. PEG was performed twice in 3 patients. Conclusion: Percutaneous endoscopic gastrostomy is a safe and reliable procedure for enteral feeding. The important complications are generally related to catheter care. In order to reduce complicatoins in the long run, further education of caretakers of patients and organization of the nutrition outpatient unit is advisable.