Robotik abdominal cerrahi: tek merkezden ilk deneyimler ve sonuçları

Halil ALIŞ,Murat GÖNENÇ,Cemal DENİZTAŞ,Selin KAPAN,Ahmet Nuray TURHAN,Erşan AYGÜN

Özet

Giriş: Videoendoskopik cerrahinin teknik ve ergonomik dezavantajlarının tanımlanmasını takiben, bu sınırlamaları kısmen veya tamamen ortadan kaldırabilecek ideal bir yöntemin geliştirilmesi sürecinde robotik cerrahi ortaya çıkmıştır. Yöntem: Ocak 2009 – Şubat 2011 tarihleri arasında robotik cerrahi uygulanan olguların tıbbi verileri gözden geçirildi. Ameliyat endikasyonları, yapılan ameliyatlar, teknik ayrıntılar, komplikasyon ve ölüm oranları, toplam yatış süreleri olgu bazında kaydedildi. Bulgular: Robotik cerrahi uygulanan toplam 16 hastanın verilerine ulaşıldı. Tüm ameliyatlar “da Vinci” robotik sistemi ile gerçekleştirilmişti. Sekiz hasta rektum kanseri, 2 hasta dalak hidatik kisti, 1 hasta dalak tümörü, 1 hasta karaciğer hidatik kisti, 1 hasta rektal prolapsus, 1 hasta sürrenal adenomu, 1 hasta morbid obezite ve 1 hasta mide tümörü endikasyonu ile ameliyat edildi. Beş hastada (%31) komplikasyon gözlenirken, hastaların hiçbirinde ölüm gözlenmedi. Sonuç: Eğitim eğrisinin tamamlanması için gerekli süre ve maliyet, robotik cerrahinin ülkemizde rutin kullanımını kısıtlayan unsurlardır. Olgu sayımızın sınırlı olmasıyla birlikte, robotik cerrahinin belli endikasyonlarda cerraha belirgin avantaj sağladığını düşünüyoruz.

Abstract

Purpose: After the technical and ergonomic disadvantages of videoendoscopic surgery had been clearly defined, robotic surgery has emerged as an alternative within the course of searching for the ideal treatment option. Patients and Methods: Medical data of the patients who have been treated by robotic surgery between February 2009 and February 2011 were reviewed. The surgical indication, type of the operation, technical details, morbidity and mortality rate, and the length of hospital stay for each patient were individually recorded. Results: Totally 16 patients had undergone robotic surgery. All of the procedures were carried out by “da Vinci” robotic system. Of these 16 patients, surgical indication was rectal cancer in 8, splenic hydatid cyst in 2, splenic tumor in 1, liver hydatid cyst in 1, rectal prolapsus in 1, surrenal adenoma in 1, morbid obesity in 1, and gastric tumor in 1. The rate of morbidity and mortality was 31% and 0%, respectively. Conclusion: The duration of the learning curve and overall cost are two important factors that limit the routine use of robotic surgery in Turkey. Although we have limited experience with robotic surgery, we suggest that robotic surgery provides significant advantages for the surgeon in certain indications.