Dergiler / Ulusal Cerrahi Dergisi / 2013 / Cilt: 29 - Sayı: 1
İyi diferansiye tiroid kanserlerinde evreleme sistemlerinin prognozun belirlenmesindeki yeri
- Sayfa
- 7–10
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışmada, iyi diferansiye tiroid kanserli hastaların prognozunun belirlenmesinde kullanılan; EORTC, De Groot, TNM ve MACIS evreleme sistemlerinin, kliniğimizde ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı konan hastaların prognozunun belirlenmesindeki yerinin irdelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif olan çalışma, Aralık 1995-Aralık 2007 tarihleri arasında ameliyat edilen ve tiroid kanseri tanısı alan toplam 181 hastayı kapsamaktadır. Evrelemeye ait verilerin elde edilmesi için parametrelerin kolayca girilebileceği ve bir PDA uygulaması olan bir bilgisayar programı geliştirildi. Sağkalım analizleri gerçekleştirildi. Elde edilen bulgular, evreleme sistemlerinin ön gördüğü oranlar ile karşılaştırıldı.Bulgular: De Groot evreleme sistemine göre, evre 1 ve evre 2 hastaların sonuçları uyumlu iken evre 3 ve 4 hastaların sonuçlarının farklı olduğu belirlendi (evre 3; %87'e karşın %66.6, evre 4; %35'e karşın %100, p=0.04). MACIS evreleme sisteminde 20 yıllık sağkalım oranları belirlenmiş olup, bu çalışmadaki takip süreleri yetersiz olduğundan karşılaştırma yapılamadı. EORTC evreleme sistemi ile karşılaştırıldığında, evre 3 ve evre 4 hastaların sonuçlarında farklılık olduğu belirlendi (evre 3; %51'e karşın %100, evre 4; %33'e karşın %50, p=0.02). Prognoz açısından en uyumlu sonuçlar TNM evreleme sistemi ile yapılan karşılaştırmada belirlendi (evre 1; %100'e karşın %97.8, evre 4; %45.3'e karşın %50).Sonuç: Tümör davranışını tahmin edebilmek amacıyla, iyi diferansiye tiroid kanserleri için, günümüze dek birçok sınıflama yapıldı. Bu çalışmada, iyi diferansiye tiroid kanseri prognozunun belirlenmesinde TNM evreleme sisteminin klinik ile en uyumlu bir şekilde prognozu belirleyebildiği sonucuna varıldı.
Abstract
Objective: In this study we aimed to determine the significance of the staging systems (EORTC, De Groot, MACIS, and TNM) on the prognosis of well differentiated thyroid cancer patients who underwent surgery in our clinic.Material and Methods: This retrospective study included 181 patients who were operated between December 1995-December 2007, with diagnosis of thyroid cancer. In order to obtain data related to cancer staging, a computer program for PDA was developed to enter determined parameters easily. Survival analyses were performed. The findings were compared with the prescribed rates by the staging systems. Results: According to the De Groot staging system, stage 1 and stage 2 patients’ results were compatible, stage 3 and 4 patients’ results were determined to be different (stage 3; 87% versus 66.6%, stage 4; 35% versus 100%, p=0.04). In the MACIS staging system, 20-year survival rates are determined and there is insufficient follow-up period in this study for compaison. Compared to the EORTC staging system, stage 3 and stage 4 patients’ results were determined different (stage 3; 51% versus 100%, stage 4; 33% versus 50%, p=0.02). The most consistent results in terms of prognosis was determined in comparison with the TNM staging system (stage 1; 100% versus 97.8%, stage 4; 45.3% versus 50%).Conclusion: Until recently, in order to be able to predict the behavior of the tumor, many classification systems were made up for well differentiated thyroid cancer. In this study, we concluded that in the determination of the prognosis of well-differentiated thyroid cancer, the TNM staging system can determine the prognosis in a manner consistent with the clinical findings.