Dergiler / Ulusal Travma Dergisi / 2001 / Cilt: 7 - Sayı: 3
Acil servis travma hastalarında "Emniyet kemeri izi" tedaviyi belirleyici bir klinik bulgu mudur
- Sayfa
- 139–141
- DOI
- —
Özet
Emniyet kemeri izi (EKİ) motorlu araç kazalarında sık karşılaşılan klinik bir bulgudur. Çalışmamızın amacı EKİ klinik bulgusunun tanısal değerini belirlemektir. Prospektifve gözlemsel olarak yapılan çalışmamıza 01 Haziran 1999 ile 01 Şubat 1999 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Acil Servisine araç içi trafik kazası ile başvuran bütün yetişkin hastalar dahil edildi. Çalışmamızda 213 hasta değerlendirildi, bu hastaların 135'i erkekti (63.4%) ve 76'sında (35.7%) emniyet kemeri takılıydı. EKİ olan 27 hasta vardı. Tüm hastaların 19'unda kot kırığı vardı ve bu hastaların 9'unda EKİ mevcuttu. İntrakraniyal, intraabdominal, intratorasik ve ekstremite yaralanmaları açısından EKİ olan ve olmayan gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamazken, kot kırığı EKİ olan grupta anlamlı olarak bulundu (p=0.0128). İstatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunamamasına karşın sternum kırığı olan 4 hastanın üçünde EKİ vardı (p=0.090). Travma hastalarında EKİ varlığı torasik yaralanma, özellikle de kot kırığı açısından uyarıcı olabilir. Bu durumlarda tanısal gecikme mortaliteyi ve morbiditeyi etkileyebilir. EKİ varlığının klinik değerini araştırmak için daha kapsamlı ve geniş çalışmalara gereksinim vardır.
Abstract
Seat belt sign (SBS) is frequently seen as a clinical finding in motor vehicle accidents. The purpose of this study is to determine the diagnostic value of SBS. All adult patients presenting with an history of motor vehicle accident to a tertiary care university hospital emergency department was included in this prospective, observational study covered the time period between July 01, 1999 and February 01, 2000. 213 patients were included in this study; 135 (63.4%) were male, and 76 patients (35.7%) were seat-belted. SBS was seen on 27 (35.5%) belted patients. Fourteen of seat-belted had rib fractures nine of those patients with rib fractures were found to have SBS. There was a statistically significant difference between the patient groups with or without SBS in rib fractures (p = 0.0128) While no significant differences were detected between groups regarding the frequency of intra-cranial, intra-thoracic, intra-abdominal and extremity injuries three of four patients who had sternum and clavicular fractures took place in SBS(+) group (p = 0.090). The presence of SBS in trauma patients may create a high index of suspicion for thoracic injuries, especially for rib fractures. It is widely accepted that any delay in the diagnosis may increase morbidity and mortality following thoracic injuries. Further studies are needed to investigate the possible role of SBS in the prediction of the severity of injuries following thoracic trauma.