Dergiler / Ulusal Travma Dergisi / 2004 / Cilt: 10 - Sayı: 3
Our experience with telemedicine in traumatology and orthopedics
- Sayfa
- 189–191
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Tele-tıp uygulamaları, ortopedi ve travmatoloji de içinde olmak üzere modern tıbbın bütün dallarında yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada, özellikle politravmalı hastaların tedavisinde olmak üzere, günlük klinik uygulamada tele-konsültasyon üzerine deneyimimiz sunuldu. GEREÇ VE YÖNTEM: 2002 ve 2003 yılları içinde, 92 erkek, 52 kadın hasta için 144 tele-konsültasyon gerçekleştirildi. Olguların yaş dağılımı 3 ay ile 80 yıl arasında değişmekteydi. Bu tele-konsültasyonların 51’inde soran taraf, 88’inde görüş bildiren taraf olduk; beşinde ise mediatör rolünü üstlendik. Konsültasyonların süresi 12-24 saat arasında değişmekteydi. BULGULAR: Görüş bildirenlerin sayısı 99, 22, 3 ve 15 tele-konsültasyonda sırasıyla bir, iki, üç ve daha fazlaydı. En yaygın sorular tedavi taktikleri (n=128) üzerineydi. Olguların çoğunluğunda görüş bildiren taraf tanıyı onayladı; tedavi planını formüle etti ya da düzeltmelerde bulundu. Tele-konsültasyonların büyük bölümü travmatoloji (n=83) ve ortopedi (n=31) ile ilgili çeşitli sorunlarda yoğunlaşmaktaydı. Her bir klinik olgu için ortalama 2.6 yanıt (dağılım 1-8) alındı. Önerilen tedavi yönteminin etkinliği nihai karar vermede yaklaşık %80’i bulmaktaydı. Tele-konsültasyonlar politravmalı hastaların tedavisine önemli yararlar sağladı: Hastane içi tedavi gereksinimleri %16, komplikasyon oranı %9.2, komplikasyon gelişme riski %10, hastanın yeniden hastaneye yatırılması %0.4 oranlarında azaldı. Ayrıca, komplikasyonların ciddiyetinin de hafiflediği görüldü. SONUÇ: Tele-konsültasyon üzerine deneyimimiz, Internet teknolojisine dayanan konsültasyon uygulamalarının politravmalı hastaların tedavisinde yaygınlaştırılması gerektiğini göstermektedir.
Abstract
BACKGROUND: Telemedicine widely takes root in all branches of modern medicine including traumatology and orthopedics. The main goal of this work was to present our experience with asynchronic teleconsultation in daily clinical practice, in particular in the treatment of polytrauma patients. METHODS: Throughout 2000 and 2003, we carried out 144 teleconsultations for 92 men and 52 women (age range three months to 80 years). Of these, we were the inquiring party in 51 cases, the consulting one in 88 cases, and the mediator in five cases. Time passed till the completion of consultations ranged from 12 to 24 hours. RESULTS: The number of consultants was one, two, three, and more in 99, 22, 3, and 15 teleconsultations, respectively. The most common questions (n=128) were those of treatment tactics. In the majority of cases, the consultant approved of the diagnosis suggested by the inquirer and formulated or corrected the scheme of the treatment. The majority of teleconsultations were concerned with various problems of traumatology (n=83) and orthopedics (n=31). For each clinical case, we received a mean of 2.6 replies (range 1 to 8). The effectiveness of the suggested treatment methods accounted for approximately 80% in final decision making. Teleconsultations provided considerable benefits in the treatment of polytrauma patients, including decreases in in-hospital treatment necessities (16%), in complication rates (9.2%) and their severity, the relative risk of developing complications (10%), and in the need for re-hospitalization (0.4%). CONCLUSION: In view of our experience, we recommend that asynchronic consultations on the basis of the Internet-technology be more commonly used in the treatment of polytrauma patients.