Dergiler / Ulusal Travma Dergisi / 2003 / Cilt: 9 - Sayı: 4

Deneysel Crush yaralanmada ringer laktat resusitasyonunun doku kan akımı ve oksidan hasara etkisi

The effects of lactated ringer's resuscitation on tissue blood flows and oxidant injury in experimental Crush injury in rats

Sayfa
239–245
DOI
—

Özet

Amaç: Kas ekstresi infüzyonu yapılarak crush yaralanma oluşturulan sıçanlarda ringer laktat resusitasyonunun doku hasarı ve doku kan akımına etkileri araştırıldı. Gereç veyöntem: Sıçanlar sham (n: 8), crush yaralanma (n: 8), crush yaralanma + ringer laktat resusitasyonu (n: 8) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Sham grubunda yalnızca arter, ven kateterizasyonu yapıldı. Crush yaralanma sıçanlara allojenik kas ekstresinin 60 dakika içinde intravenöz infüzyonu ile oluşturuldu. Crush yaralanma + ringer laktat resusitasyonu uygulanan gruba kas infüzyonu bitiminde 30 ml/kg ringer laktat 30 dakika sürede intravenöz verildi. Tüm gruplarda deney sonunda laserflowmetre ile karaciğer ve böbrek kan akım hızları ölçüldü. Malondialdehit ve glutatyon düzeylerine için kan, karaciğer ve böbrek doku örnekleri alındı. Bulgular: Crush yaralanma grubunda azalan karaciğer ve böbrek kan akım hızlan ringer laktat resusitasyonu ile düzeldi. Crush yaralanma grubunda glutatyon düzeylerinde azalma saptanırken malondialdehit düzeylerinde ise artış saptandı. Ringer laktat verilen grupta crush yaralanma grubuna göre glutatyon düzeylerinde artış gözlenirken malondialdehit düzeylerinde belirgin bir değişiklik olmadı. Crush yaralanma grubunda baz açığı deney sonunda artmıştır. Ringer laktat resusitasyonu bunu kontrol seviyesine getirmiştir. Sonuç: Agresif ringer laktat resusitasyonu deneysel crush yaralanmada bozulan doku kan akımlarını düzeltmektedir ancak oksidan hasarı tam olarak önleyememektedir.

Abstract

BACKGROUND: In an experimental model of crush injury, tissue blood flow, the extend of oxidant injury and the effect of lactated ringer's resuscitation were investigated. MATERIAL AND METHOD: Rats were divided into sham (n: 8), crush injury (n: 8), and crush injury + lactated ringer's resuscitation (n: 8) groups. Arterial and venous catheterization were performed in all groups. Crush injury was done with intravenous infusion of allogenic muscle extract. In the crush injury + lactated ringer's resuscitation group 30 ml/kg lactated ringer's solution was infused in 30 minutes. Kidney and liver blood flow were measured by using a laser flowmeter. To assess the oxidant injury blood, liver, and kidney tissue samples were collected for malondialdehyde and glutathione measurements. RESULTS: In the crush injury, diminished liver and kidney blood flow rates were improved with lactated ringer's resuscitation. In addition, glutathione levels decreased whereas malondialdehyde levels and base deficit increased. Lactated ringer's resuscitation brought base deficit to the control levels. When compared with the crush injury, lactated ringer's infusion increased the glutathione levels but could not decrease the malondialdehyde ones. CONCLUSION: Lactated ringer's resuscitation improved the blood flow rates but could not prevent oxidant injury totally

Anahtar kelimeler: Hastalık modelleri, hayvan,İzotonik solüsyonlar,Böbrek,Malondialdehit,Sıçanlar,Pulsatil akım,Glutatyon,Canlandırma,Ezilme sendromu,Lazer-Doppler akım ölçer