Göğüs travmaları: 521 olgunun değerlendirilmesi

Özet

AMAÇ Göğüs travmasına yol açan nedenler, tedavi yöntemleri, sonuçlar ve sonucu etkileyen nedenler, klinik deneyimlerimiz ve literatür bilgileri ışığında değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM Eylül 1997-Ağustos 2002 tarihleri arasında merkezimizde tedavisi yapılan göğüs travmalı 521 hasta (399 erkek, 122 kadın; ort. yaş 42; dağılım 4-93) retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların 348'inde (%67) izole göğüs travması, 173'ünde (%33) multisistem travma saptandı. Travmaların %87'si kunt, %13'ü penetran yaralanmalar idi. Kunt yaralanmalarda en sık neden trafik kazası (%62) idi. En sık rastlanan torasik patolojiler multipl kot kırığı (%56), tek kot kırığı (%24) ve yelken göğüs (%8.4) idi. Göğüs dışı yaralanma oranı %33.2 bulundu; en sık ekstremite (%41) ve kafa (%40) yaralanmaları görüldü. Tedavide 159 olguda (%30.5) semptomatik tedavi yeterli olurken, 337'sine (%64.6) tüp torakostomi, 15'ine (%2.9) torakotomi uygulandı. İzole göğüs travmalı ve multisistem travmalı olgularda, morbidite sırasıyla %3.4 ve %22; mortalite %2.5 ve %16.2 bulundu. Olguların 484'ü (%92.9) şifa ile taburcu edildi; 37 olgu (%7.1) yaşamını kaybetti. Hastanede yatış süresi ortalaması 7.1 gün (dağılım 1-64 gün) bulundu. SONUÇ Acil torakotomi gerektiren patolojiler dışında, göğüs travmalarının büyük çoğunluğu konservatif yöntemlerle veya tüp torakostomi ile tedavi edilebilir. Göğüs travmasına eşlik eden multisistem travma varlığında morbidite ve mortalite artmaktadır.