Çocukluk çağındaki düşmelerin epidemiyolojik ve klinik özellikleri

Özet

Amaç: Travma, çocuk ve genç yetişkinlerde önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Çocukluk çağı travmalarının en sık nedeni düşmelerdir. Bu çalışma, bölgemizde ve hastanemizdeki çocukluk çağı düşmelerinin epidemiyolojik ve klinik özelliklerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 1997- 30 Haziran 2001 yılları arasında acil servisimize düşme nedeniyle gelen 14 yaş ve altı çocuklar retrospektif olarak incelendi. Demografik verileri ve mortaliteyi etkileyen faktörler araştırıldı. Bulgular: Travma ile gelen çocuk hasta sayısı 1039 olup %38'i (393) düşmeydi. 252'si erkek, 141'i kız olup yaş ortalaması 5.23'dü. Olguların %62.3'ünü 5 yaş altı çocuklar oluşturmaktaydı. En sık balkondan düşme (%47) saptandı. Majör yaralanmalar %57 ile kafa, %16 ile ekstremite, %11 ile karın travması şeklindeydi. Ortalama ISS 9.16 olup, olguların % 32'nde ISS$\geq$ 16 bulundu. Düşme yüksekliği ve ISS skoru arttıkça mortalitenin artığı tespit edildi. Mortalite oranı %2.23'tü. Sonuç: Yüksekten düşme, çocukluk çağının önemli bir travma nedeni olmakla birlikte mortalite oranı düşüktür. En sık yaralanan sistem santral sinir sistemidir.