Dergiler / Ulusal Travma Dergisi / 2004 / Cilt: 10 - Sayı: 4
Diz çevresi parçalı kırıklarının direkt ve indirekt redüksiyon teknikleriyle eşzamanlı olarak tedavisi
- Sayfa
- 232–238
- DOI
- —
Özet
AMAÇ Diz çevresinde eklem içine uzanan parçalı kırıklarda, eklem parçalarının anatomik redüksiyon ve rijid fiksasyon; metafizo-diafizeal parçalarının ise indirekt redüksiyon ve biyolojik fiksasyon ile tedavisinin etkinliği araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Çalışmaya altısı femur, altısı tibia eklem içi parçalı kırığı olan 12 hasta (9 erkek, 3 kadın; ort. yaş 46; dağılım 22-71) alındı. Kırıkların yedisi kapalı, beşi açık kırık idi. Eklem içi kırıkların redüksiyonu lateral parapatellar keşiden anatomik olarak yapılırken, parçalı metafizo-diafizeal bölgedeki kırıklar ise, kırık bölgesi açılmadan indirekt redüksiyon ve biyolojik fiksasyon yöntemiyle yapıldı. Olgular son kontrollerinde klinik ve radyografik olarak incelendi. Ayrıca, konvansiyonel ve üç boyutlu bilgisayarlı tomografi ile diz ekleminde eklem içi kemik ve yumuşak doku değişiklikleri araştırıldı. Sonuçlar, HSS (Hospital for Special Surgery) ölçütlerine göre değerlendirildi. Ortalama izlem süresi 43 ay (dağılım 15-78 ay) idi. BULGULAR Tüm kırıklar kaynadı. Kırığın tekrarlaması, tespit yetersizliği veya enfeksiyon görülmedi. Tam yüklenme süresi, tibia kırıklarında ortalama 25.5 hafta, femur kırıklarında 24 hafta idi. Femur kırıklarının tümünde 1-2 cm, tibia kırıklarında ise sadece iki olguda 1 cm uzunluk farkı saptandı. Femur kırıklı bir olguda 10° valgus deformitesi gelişti. Sonuçlar, tibia kırıklarında beş olguda iyi, bir olguda orta; femur kırıklarında ise bir olguda iyi, dört olguda orta, bir olguda kötü olarak değerlendirildi. Tomografik incelemelerde, eklem içinde serbest fragman olmadığı ve eklem yüzünün düzgün olduğu görüldü. SONUÇ Diz eklem içi parçalı kırıklarının tedavisinde, direkt ve indirekt redüksiyon tekniklerinin kombinasyonu etkili bir yöntemdir.
Abstract
BACKGROUND: We evaluated the efficiency of treatment of comminuted intraarticular fractures of the knee, involving direct reduction and rigid fixation for articular components, and indirect reduction and biological fixation for metaphyseal-diaphyseal components. METHODS: Twelve patients (9 males, 3 females; mean age 46 years; range 22 to 71 years) with distal femoral (n=6) and proximal tibial (n=6) intraarticular fractures were included. There were seven closed and five open fractures. Intraarticular fractures were fixed directly through a lateral parapatellar incision; while comminuted metaphyseal-diaphyseal fractures were indirectly reduced and internally fixed with biological fixation methods. The patients were evaluated clinically and radiographically. Intraarticular bone and soft tissue changes were evaluated by conventional and threedimensional computed tomography. The results were assessed according to the HSS (Hospital for Special Surgery) criteria. The mean follow-up was 43 months (range 15 to 78 months). RESULTS: All fractures healed without any refractures, implant failures, or infections. The mean time to full weight-bearing was 25.5 weeks for tibial, and 24 weeks for femoral fractures. Leg length discrepancy occurred in all the patients with femoral fractures (1-2 cm), and in two patients with tibial fractures (1 cm). One patient with a femoral fracture had a valgus deformity of 10 degrees. According to the HSS criteria, the results were good in five cases, and moderate in one case for tibial fractures; good in one case, moderate in four cases, and poor in one case for femoral fractures. Tomographic evaluations showed articular congruity in all the cases without any signs of loose bodies. CONCLUSIONS: Combination of indirect and direct reduction techniques is an effective method for the treatment of comminuted intraarticular knee fractures.