Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2016 / Cilt: 22 - Sayı: 1
AO 42A ve 42B tipi tibia kırıklarında uyguladığımız perkütan kilitli plak ve intramedüller çivi tespit sonuçlarının geriye dönük analizi
- Sayfa
- 90–96
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada AO 42A ve 42B tipi tibia kırıklarında uygulanan perkütan kilitli plak (PKP) ve intramedüller çivi (İMÇ) tespit sonuçlarının geriye dönük analizi yapıldı. Tespit tipinin kaynama zamanı ve fonksiyonel sonuçlar üzerinde etkisinin olup olmadığı ve komplikasyonları sorgulandı.GEREÇ VE YÖNTEM: Bu geriye dönük çalışmaya 2006-2010 yılları arasında eklem dışı tibia distal uç kırığı tanısıyla cerrahi tedavi edilen 42 hasta dahil edildi. Hastaların 18'i kapalı İMÇ ile (Grup 1), 24'ü ise PKP (Grup II) ile tedavi edildi. Ortalama yaş 41 (dağılım: 16-70) yıl olan hastaların 32'si erkek, 10'u kadındı. Kırıklar AO sınıflamasına göre sınıflandırıldı. Hastaların kaynama zamanları, fonksiyonel sonuçları ve komplikasyonları (kaynamama, kötü kaynama, enfeksiyon, implant çıkarma) karşılaştırıldı. Fonksiyonel sonuçların karşılaştırılmasında The American Orthopaedic Foot and Ankle surgery (AOFAS) skorlaması kullanıldı.BULGULAR: Ortalama takip süresi Grup I için 20 (12-32) ay, Grup II için 22 (13-34) aydı. Kırık kaynama zamanı Grup 1'de 16 (12-24) hafta, Grup II'de 19 (16-24) haftaydı. Kırık kaynama zamanı İMÇ ile tespit edilen hastalarda anlamlı derecede daha kısaydı (p=0.002). Son kontroldeki AOFAS skoru Grup I için 85 (dağılım: 69-100 puan), Grup II için 81 puan (dağılım: 60-95 puan) bulundu, aralarındaki fark istatistiksel açıdan anlamlı değildi (p=0.06). Grup II'deki iki hastada kaynamama görüldü. Grup 1'de iki hastada, Grup II'de bir hastada dizilim kusuru görüldü. Grup 1'de iki hastada, Grup II'de ise üç hastada yüzeyel enfeksiyon oluştu.SONUÇ: İntramedüller çivi ile tespit edilen kırıklarda kaynama daha erken oluştu. İstatistiksel olarak anlamlı olmasada İMÇ yapılanlarda komplikasyonlar daha az, fonksiyonel sonuçlar daha iyiydi
Abstract
BACKGROUND: In this study, the results of AO 42A and 42B type tibia fractures treated with intramedullary nail (IMN) and percutaneus locking plate (PLP) were evaluated. The complications were examined, and it was questioned whether the type of fixation had an effect on union time and functional results.METHODS: Forty-two patients with extraarticular distal tibial fractures were enrolled in this retrospective study. Eighteen patients were treated with closed IMN (Group I) and 24 patients were treated with PLP fixation (Group II). Mean age was 41 (range: 16-70) years; thirty-two of the patients were men. Fractures were classified according to the AO classification system. Union time, functional results and complications (malunion, malalignment, infection) were compared. The American Orthopaedic Foot and Ankle Surgery (AOFAS) scoring was used to compare functional results.RESULTS: The average follow-up period was 20 (12-32) months for Group I and 23 (13-36) months for Group II. The average union time was 16 (12-24) weeks in Group I and 19 (range: 16-24) weeks in Group II (p=0.002). The AOFAS scoring was 85 (range: 69-100) points in Group I and 81 (range: 60-95) points in Group II. The difference in AOFAS scoring was not significant (p=0.06). Two patients had nonunion in Group II. Two patients in Group I and three patients in Group II had malalignment.DISCUSSION: We suggest that IMN can provide early healing time. Although it is not statistically significant, complication rate was lower and functional results were better in patients treated with IMN.