Major thoracic vessels and cardiac trauma: Case series from a center in a developing country

Majör toraks damarları ve kardiyak travma: Gelişmekte olan ülkeden olgu serisi

Özet

AMAÇ Travmayla ilişkili ölümlerin %75’i göğüs travmasını ilgi- lendirir. Çok az sayıda penetran kardiyak travma hastası hastaneye yaşarken ulaşmaktadır. Yüksek prevalansı ne- deniyle tıp mensupları için kardiyak travmanın patogene- zi, belirtileri ve tedavisinin anlaşılması giderek daha fazla önem taşımaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM Ameliyat öncesi damar yaralanması tanısı konmuş ve 2001- 2006 yılları arasında Aga Han Üniversite Hastanesi’nde te- davi edilmiş 169 hastanın dosyasını geriye dönük olarak gözden geçirdik. Bu hastaların 13’ü kardiyovasküler ve kardiyak travmalar geçirmişti. BULGULAR İki sağ ventrikül ve bir her iki ventrikül yaralanması olmak üzere 3 (%23) kalp travması vardı. Büyük damarlarda et- kilenmişti: Pulmoner arter (n=2), inferior vena kava (n=1), sol karotis arter (n=1), sol subklavyen arter (n=2) ve sağ subklavyen arter (n=3). Hastaların %53,8’i ameliyat son- rası komplikasyonlar geçirmişti. Majör toraks damarları ve kardiyak travmalı hastalarda genel mortalite oranı %15,4 bulundu. SONUÇ Bu retrospektif değerlendirmeye göre tanıda kaçınılmaz ge- cikme başarısız torakotomilere, ameliyathaneye geç sevk- lere ve hastaların kötüleşmesine yol açtığına inanmakta- yız. Dünya ölçeğinde travmaların görülme sıklığı arttığına göre, gecikme hem morbidite hem de mortalite sonuçlarını olumsuz etkileyebildiğimnden cerrahların kardiyovasküler ve kardiyak travmalara acilen müdahale etmeye hazırlıklı olmaları gerekir. Göğüs travması ile başvuran tüm hastalar majör kardiyovasküler yaralanma yüksek şüphe indeksi ile değerlendirilmelidir. Erken tanı, ameliyathaneye hızlı na- kil, hızlı ve kusursuz cerrahi girişim yüz güldürücüdür.

Abstract

BACKGROUND Seventy-five percent of all trauma-related deaths are related to thoracic trauma. Very few penetrating cardiac trauma patients arrive to the hospital alive. Due to its high prevalence, an understanding of the pathogenesis, manifestations and management of cardiac trauma by the medical person-nel is becoming increasingly important. METHODS We retrospectively reviewed the files of 169 patients with a preoperative diagnosis of vascular injury who underwent management at the Aga Khan University Hospital from 2001 to 2006. Of these patients, 13 had cardiovascular and cardiac injuries. RESULTS 23% (n=3) had cardiac injuries; 2 had right ventricle injuries and 1 had injury to both ventricles. Great vessel injuries included: pulmonary artery (n=2), inferior vena cava (n=1), left carotid artery (n=1), left subclavian artery (n=2), and right subclavian artery (n=3). 53.8% of the patients suffered from postoperative complications. The overall mortality of patients with major thoracic vessel and cardiac trauma was found to be 15.4%. CONCLUSION We believe that, in the past, the inevitable delay in diagnosis led to unsuccessful thoracotomies, late transfers to the operating room and physiological deterioration of the patient. As the incidence of trauma is increasing worldwide, it is essential for surgeons to be prepared to handle cardiovascular and cardiac trauma injuries immediately, as delay can adversely affect the outcome in terms of both morbidity and mortality. All patients presenting with trauma to the chest should be assessed with a high index of suspicion for major cardiovascular injuries. Early diagnosis, prompt transfer to the operating room and speedy and perfect surgery influence a favorable outcome.