Surgical treatment of distal tibia fractures open versus MIPO

Deniz GULABİ,Halil İbrahim BEKLER,Fevzi SAĞLAM,Zeki TAŞDEMİR,Gültekin Sıtkı ÇEÇEN,Nurzat ELMALI

Özet

AMAÇ: Yetersiz cilt örtüsü, hemen cilt altinda olması ve zayıf kan dolaşımı nedeniyle distal tibia kırıkların cerrahi tedavisi tartışmalıdır. Bu olgu-kont-rol çalışmasında geleneksel yerine oturtma, içerden tespit ile minimal invaziv (MIPO) plaklama yöntemini karşılaştırmayı amaçladık. Hipotezimiz ise MIPO yöntemiyle daha iyi sonuçların elde edilebileceğiydi.GEREÇ VE YÖNTEM: Yaş (+3), cinsiyet ve kırık paterni (AO sınıflaması) esas alınarak; geleneksel yerine oturtma ve içerden tespit uygulanan 22 hasta, MIPO kullanılarak tedavi edilen 22 hasta ile kıyaslandı. Yara sorunları, Amerikan ayak ve ayak bileği cerrahi skorlaması (AOFAS), radyolojik kaynama, kötü kaynama, gecikmiş kaynama, hastanede yatış süresi, travmadan ameliyata kadar bekleme süresi ve operasyon süresi değerlendirme kriterleri olarak kullanıldı.BULGULAR: Gruplar arasında AO/OTA kırık tipi, yaş, cinsiyet, AOFAS skoru, travmadan ameliyata kadar geçen süre, takip süresi, kaynama süresi, gecikmiş kaynama, kötü kaynama ve enfeksiyon açısından istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. Operasyon süresi açık grupta MIPO grubuna kıyasla anlamlı şekilde uzun olduğu gözlendi. Hastanede yatış süresi açık cerrahi grubunda MIPO grubuna göre anlamlı şekilde uzun olduğu gözlendi.TARTIŞMA: Sonuç olarak, MIPO; kısalmış hastane kalış süresi, azalmış enfeksiyon oranı ve düşük maliyet nedeniyle distal tibia AO/OTA A ve B tip kırıklarda daha başarılı olduğunu söyleyebiliriz.

Abstract

BACKGROUND: Treatment of the distal tibial fractures are challenging due to the limited soft tissue, subcutaneous location and poor vascularity. In this control-matched study, it was aimed to compare the traditional open reduction and internal fixation with minimal invasive plating (MIPO). We hypothesized that superior results may be achieved with MIPO technique.METHODS: 22 patients treated with traditional open reduction and internal fixation were matched with 22 patients treated with closed reduction and MIPO on the basis of age (±3), gender, and fracture pattern (AO classification). Evaluation was assed according to the wound problems, the American Orthopaedic Foot and Ankle surgery (AOFAS) scoring, radiological union, malunion, delayed union, hospitalisation time, time from injury to surgery, and operation time.RESULTS: There was no significant difference in the distribution of AO/OTA classification, age, gender, AOFAS score, time from injury to operation, follow-up, bone union time, delayed union, malunion and infection (p>0.05). The operation time was significantly longer in the open group than in the MIPO group: 69.59±7.21 min. for the ORIF, and 61.14±5.61 for the MIPO group (p<0.01).The hospitalisation time was significantly longer in the open group than in the MIPO group: 7.64±4.71 days for the MIPO, and 10.18±4.32 days for the ORIF group (p<0.05).CONCLUSION: MIPO technique can be beneficial for the treatment of distal tibia AO/OTA A and B type fractures with reduced hospital stay, cost-effectiveness, and infection rate