Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2018 / Cilt: 24 - Sayı: 2
Oxytocin for preventing injury due to testicular torsion/detorsion in rats
- Sayfa
- 89–96
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Testislerdeki iskemi reperfüzyon hasarı üzerine oksitosinin etkilerini göstermeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda ağırlıkları 250-320 gr arasında değişen toplam 24 adet Wistar-Albino cinsi sıçan kullanıldı. Sıçanlar, sekiz sı- çandan oluşan randomize üç gruba ayrıldı. Grup 1 kontrol grubu olarak değerlendirildi. Grup 2'de önce testis torsiyonu gerçekleştirildi. Sonrasında detorsiyone edilerek reperfüzyon hasarı oluşturuldu. Grup 3'de ise torsiyon ve detorsiyon işlemlerini takiben reperfüzyondan önce oksitosin uygulandı. Testiküler dokular, Johnsen skorlama sistemi kullanılarak histolojik ve spermatogenik parametrelere göre değerlendirildi ve ortalama Johnsen skoru hesaplandı. BULGULAR: Histolojik test sonuçları torsiyon grubu tedavi ve kontrol gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede farklıydı. Oksitosin ile tedavi edilen grup hem kontrol hem de torsiyon gruplarından farklıydı (p=0.010 ve p=0.012). Biyokimyasal test sonuçları testis torsiyonu oluşturulan grupta süperoksit dismutaz ve glutatyon peroksidaz düzeyleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p=0.007 ve p=0.007). Daha sonra oksitosin ile tedavi edilen testiküler torsiyon grubunda malondialdehit ve nitrik oksit düzeyleri yalnızca testis torsiyonu yapılan grupla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaldı (p=0.017 ve p=0.014). TARTIŞMA: Bu sonuçlara göre, oksitosin klinik uygulamada testiküler torsiyon tedavisinde doku hasarını en aza indirgemek için alternatif bir ajan olarak düşünülebilir
Abstract
AMAÇ: Testislerdeki iskemi reperfüzyon hasarı üzerine oksitosinin etkilerini göstermeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamızda ağırlıkları 250–320 gr arasında değişen toplam 24 adet Wistar-Albino cinsi sıçan kullanıldı. Sıçanlar, sekiz sı- çandan oluşan randomize üç gruba ayrıldı. Grup 1 kontrol grubu olarak değerlendirildi. Grup 2’de önce testis torsiyonu gerçekleştirildi. Sonrasında detorsiyone edilerek reperfüzyon hasarı oluşturuldu. Grup 3’de ise torsiyon ve detorsiyon işlemlerini takiben reperfüzyondan önce oksitosin uygulandı. Testiküler dokular, Johnsen skorlama sistemi kullanılarak histolojik ve spermatogenik parametrelere göre değerlendirildi ve ortalama Johnsen skoru hesaplandı. BULGULAR: Histolojik test sonuçları torsiyon grubu tedavi ve kontrol gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede farklıydı. Oksitosin ile tedavi edilen grup hem kontrol hem de torsiyon gruplarından farklıydı (p=0.010 ve p=0.012). Biyokimyasal test sonuçları testis torsiyonu oluşturulan grupta süperoksit dismutaz ve glutatyon peroksidaz düzeyleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p=0.007 ve p=0.007). Daha sonra oksitosin ile tedavi edilen testiküler torsiyon grubunda malondialdehit ve nitrik oksit düzeyleri yalnızca testis torsiyonu yapılan grupla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı şekilde azaldı (p=0.017 ve p=0.014). TARTIŞMA: Bu sonuçlara göre, oksitosin klinik uygulamada testiküler torsiyon tedavisinde doku hasarını en aza indirgemek için alternatif bir ajan olarak düşünülebilir