Sivil güç-realist oyuncu ikileminde Avrupa Birliği'nin küresel konumu üzerine tartışmalar

Özet

Bu çalışmada, ağırlıklı olarak Avrupa Birliği (AB) içerisinde dile getirilen, AB’nin nasıl bir küresel oyuncu olduğu ve olması gerektiğine ilişkinargümanlar analiz edilmeye çalışılmaktadır.Bir yandan AB’nin mevcut küresel konumunu ve takındığı genel tavrı pek fazla değiştirme den, esas olarak AB’nin “Normatif Güç Avrupa” modelini devam ettirme sini savunan görüşlere ve bunu gerektiren faktörlere, diğer yandan AB’nin küresel (sert) bir güç olmasını savunan görüşlere değinilmektedir. AB içindeki nispeten normatif düzenin devam ettirilmesini ve tüm kıtaya ya yılmasını savunanlara karşı çıkanlar, AB dışındaki dünyanın hala realist bir düzene sahip olduğunu belirtmektedirler. Avrupa çıkarlarını korumak için, hatta uzun vadede, kendi içinde oluşturduğu normatif düzeni küresel düzeyde koruyabilmek için, kendi dışındaki realist dünyayı görmezlikten gelmeye devam etmemelidir. Normatif modeli savunanlara göreyse, askeri güç ve zor kullanarak çevresinde istikrarı sağlamaya çalışmak veya çı karlarını korumaya kalkışmak AB için kendi temel felsefesine ihanet an lamına gelecektir. Şüphesiz bu Kantçı ve Hobbesyan AB vizyonlarının uzun vadede hangisinin galip geleceği Türkiye’yi de yakından ilgilendir mektedir.

Abstract

This study tries to analyze the arguments about what kind of global player is and should the EU be, by predominantly focusing intra-EU debate. One side of the debate suggests by enumerating the compelling factors, that the current global attitude and positioning of the EU should not be changed much; the 'Normative Power Europe' model should continue. The opposite side suggests that the EU must transform itself to a global (hard) power; the world outside of the EU still has a realist order. The EU should stop overlooking the realist world in order to defend its interests and to globally protect its normative order which were created within, in the long run. According to those who defend the normative model, for the EU, trying to protect its interests and to stabilize its neighborhood by using military might mean nothing but betrayal to its founding philosophy. Therefore, the EU should try to continue the relatively normative order within and should try to spread it globally. Undoubtedly, the result of the debate, between these Kantian and Hobbesian EU visions, will concern Turkey too.