Türkiye’ nin Pakistan politikası : İkili ilişkilerdeki temel dinamikler

Özet

Türkiye ve Pakistan, daima iyi ilişkilere sahip iki ülke olduğu gibi ulus- lararası alanda ortak güvenlik politikaları geliştirme konusunda da işbirliği yapmaktadır. Nüfusları Müslüman çoğunluğa dayanan ve si- yasi, ekonomik ve askeri kapasite açısından orta büyüklükte güç olarak nitelendirilebilecek bu iki dost ülkenin ilişkilerinin analizinin yapılma- sı, uluslararası ilişkilerdeki bu tür ilişki tarzlarını anlayabilmek açı- sından açıklayıcı olacaktır. Bu amaçla, Türkiye-Pakistan ilişkilerinin başlangıcından bu yana nasıl geliştiği, ilişkilerin temel dinamiklerinde değişiklik olup olmadığı ve eğer bir değişim yaşandıysa bunun ne şekil- de gerçekleştiği bu makalenin temel konuları arasında bulunmaktadır. İkili ilişkilerde yaşanan değişim ve dönüşüm açıklanırken dini-kültürel yakınlık (ortak kimlik), ortak güvenlik kaygıları ile ortak ekonomik çı- karlar gibi temel unsurlar üzerinde durulacaktır. Makalede ayrıca bu iş birliği alanlarının hangisi veya hangilerinin ikili ilişkilerde daha be- lirleyici olduğu hususu da değerlendirilecektir.

Abstract

While Turkey and Pakistan are two countries with everlasting and intimate relations, they also cooperate in order to develop common security policies in the international arena. It will be explanatory in formulizing the kind of relations between such countries, when we are to shed light over the relations between the two which bear similar economic, political and military capabilities that can be identified with medium-sized powers. Moreover, both nations have predominantly Muslim majorities and their relations are friendly as well. For that purpose, this article focuses on how relations between Turkey and Pakistan have evolved ever since they were established, and whether changes have occurred or not concerning the basic dynamics of bilateral relations. In addition, if changes in dynamics are observed, the study will further elaborate on why and how those changes have taken place. While change and transformation in bilateral relations is explained, special emphasis will be laid on major factors such as religious-cultural affinity (common identification), common security considerations and common economic interests. The question of which fields of cooperation mentioned above prevails in determining the course of bilateral relations will also be considered.