Dergiler / Solunum / 2006 / Cilt: 8 - Sayı: 4
Bir göğüs hastalıkları hastanesinin medikal yoğun bakımda hastane kökenli pnömoniler, insidans, risk faktörleri ve etkenlerin antibiyotik dirençleri
- Dergi
- Solunum
- Sayfa
- 143–150
- DOI
- —
Özet
Yoğun Bakım Üniteleri hastane kaynaklı infeksiyonların en sık karşılaşıldığı hastane bölümleridir. Hastane kökenli pnömoni ve bunun özel bir formu olan ventilatör ilişkili pnömoni yoğun bakım ünitelerinde infeksiyon kaynaklı mortalite nedenlerinin başında gelmektedir. Bu çalışma, 2003 yılında İzmir Göğüs Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Medikal Yoğun Bakım Ünitesindeki hastane kaynaklı pnömoni insidansını, risk faktörlerini, etken dağılımını ve antibiyotik direnç özelliklerini ortaya koymak üzere planlanmıştır. Veriler retrospektif olarak hastane infeksiyon komitesi surveyans formlarının incelenmesi ile toplanmıştır. VİP olgularında mortalite (%64.1), diğer hastane kökenli pnömonilere (%36) göre istatistiksel olarak yüksek bulunmuştur. En sık izole edilen etkenler, Acinetobacter (% 47), S. aureus (%23), P. aeruginosa (%15) olarak saptanmıştır. İzole edilen etkenlerde çoklu ilaç direnci dikkati çekmektedir.
Abstract
Intensive care units are the hospital units which the hospital acquired infections are encountered most frequently. Hospital Acquired Pneumonia (HAP) and the special form of it defined as Ventilator Associated Pneumonia (VAP) is one of the leading causes of the infection related mortality in the intensive care units. This study is planned for determining the incidence of hospital acquired pneumonia, risk factors, distribution of etiologic agents and antibiotic resistance patterns at İzmir Chest Diseases and Surgery Hospital during 2003. Data was collected by analyzing the hospital infections control committee surveillance forms. Mortality of the VAP cases (64.1%) was found statistically higher than other HAP’s (36%). The most often isolated agents were determined as Acinetobacter sp. (47%), S.aureus (23%), P.aeruginosa (15%). Multi-drug resistance was noticed among isolated agents.