Dergiler / Solunum / 2008 / Cilt: 10 - Sayı: 1
Sürekli rifampisin tedavisine bağlı akut böbrek yetmezliği
- Dergi
- Solunum
- Sayfa
- 67–70
- DOI
- —
Özet
Rifampisin, tüberküloz tedavisinin standart bir parçasıdır. Rifampisine bağlı akut böbrek yetmezliği (ABY), nadiren gelişir. ABY, tipik olarak, aralıklı veya belli bir süre sonra tekrar rifampisin kullanımı sırasında gelişmektedir. Ancak sürekli (günlük) rifampisin kullanımı sırasında da ABY gelişen olgular bildirilmiştir. Bu çalışmada, yayma pozitif akciğer tüberkülozu tanısı ile rifampisin 600 mg/gün ve streptomisin 1 g/gün içeren dörtlü tedavi sırasında gelişen ABY değerlendirilmiştir. Streptomisin kesilmesine rağmen, üre ve kreatinin değerleri başlangıçtan beri hafif yüksek seyreden hastaya renal biyopsi yapılmıştır. Histopatolojik görünüm tübülointerstisyel nefrit ile uyumlu bulunmuştur. Başlangıçta tüberkülozun ağır olması ve rifampisin toksisitesinin düşünülmemesi nedeniyle rifampisine devam edilmiştir. Sürekli kullanımda çok nadir olması ve immunoallerjik bir mekanizmanın objektif olarak ortaya konamaması nedeniyle renal toksisite, rifampisin ile ilişkilendirilmemiştir. Biyopsi sonucu ile değerlendirilen hastada rifampisine bağlı ABY düşünülmüş ve rifampisinin kesilmesi ile birlikte günler içinde renal fonksiyon parametreleri normale dönmüştür.
Abstract
Rifampicin is one of the standart drugs of tuberculosis treatment. Acute renal failure (ARF) rarely may develop due to rifampicin. ARF, typically, develops on reintroduction of the drug or during intermittent therapy. However, it also has been reported during continuous rifampicin therapy. ARF that has developed during the four-drug tuberculosis regimen, given for sputum positive lung tuberculosis, including streptomycin 1 gr/day and rifampicin 600 mgr/day, has been evaluated at this study. Although streptomycin was stopped since the patient that had mildly high levels of urea and creatinine since the begining, a renal biopsy was performed. Histopathologic examination demonstrated an tubulointerstitial nephritis. Rifampicin was continued at the beginning, because tuberculosis disease of the patient was severe and the patient was not considered to have rifampicin toxicity. Since rifampicin toxicity is seen rarely in continuous therapy and we did not detect any objective way of immunoallergic damage the renal toxicity could not be related to rifampicin. We decided that it was a renal failure caused by rifampicin, according to the biopsy result. The patient had normal renal functions after discontinuation of rifampicin.