Dergiler / STED/Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi / 2006 / Cilt: 15 - Sayı: 12

Türkiye'de henüz çözülemeyen bir sorun: Kuduz riskli temas olguları

A problem that is not yet solved in Turkey: Rabies risk-contact cases

Sayfa
202–206
DOI
—

Özet

Bu çalışmada, kuduz riskli temas olgularının ülkemiz için önemli bir halk sağlığı sorunu olduğunu ve çözümün ilgili kurumlar arasındaki işbirliğinden geçtiğini göstermek amaçlanmıştır. Türkiye inşanda kuduz olgusunun görüldüğü bir kaç Avrupa ülkesinden biri olmakla beraber son yıllarda insan kuduzu olgu sayılarında bir azalma görülmektedir; 2002 ve 2003 yıllarında birer, 2004 yılında iki ve 2005 yılında sıfır olgu bildirilmiştir. Ancak kuduz riskli temas olgularında bir azalma görülmemektedir. Kuduz riskli temas insidansı 1995 yılında yüz binde 183.88 (116.226 olgu), 2005 yılında yüz binde 211.36 (152.317 olgu) olarak yine bu yıllar arasında en düşük insidans 2002 yılında yüz binde 117.81'dir (82.956 olgu); en yüksek insidans 2005 yılında görülmüştür. Ülkemizde 1997-2001 yılları arasında görülen kuduz riskli temas olgularının yüzde 97.7'si evcil hayvanlardan (Yüzde 74'ü köpeklerden), geri kalan yüzde 2.3'ü vahşi hayvanlardan kaynaklanmıştır. Sağlık Bakanlığı polio ve çiçek hastalığını eradike etmiştir; fakat kuduz ve kuduz riskli temas olgularında aynı başarıyı yakalayamamıştır. Nitekim Dünya Sağlık Örgütü, kuduz ve kuduz riskli temas olgularında mücadelede başarının yakalanması için veterinerlik ile halk sağlığı hizmetleri arasında yoğun ve sürekli bir işbirliğini gerekli gördüğünü belirtmiştir.

Abstract

The purpose of this study is to determine that the rabies risk-contact cases are an important public health problem for Turkey and its solution depends on the cooperation between different sectors and institutions. While Turkey is among the few European countries where human rabies cases are reported, these have been decreasing in the recent years; there has been one case in 2002, one in 2003, two in 2004 and none in 2005. However, the number of the rabies risk-contact cases have not decreased. The incidence of rabies risk-contact cases were 183.88 per hundred thousands (116,226 cases) in 1995 and 211.36 per hundred thousand (152,317 cases) in 2005. During these years, the lowest incidence was in 2002 with 117.81 per hundred thousand (82,956 cases) and the highest incidence was in 2005. In our country, from 1997 to 2001, 97.7% of the rabies risk-contact cases originated from domestic animals (Dogs constituted 74%.) and 2.3% from wild animals. The Ministry of Health has eradicated polio and smallpox from the country, but has not achieved the same success in rabies and rabies risk-contact cases. World Health Organisation has proposed that continuous and intensive cooperation between veterinary and preventive health care sectors are required for a successful outcome for decreasing rabies risk-contact cases.

Anahtar kelimeler: Risk faktörleri,Risk değerlendirmesi,Risk,Kuduz