Dergiler / STED/Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi / 2005 / Cilt: 14 - Sayı: 12
Urla Sağlık Grup Başkanlığı Bölgesi'nde birinci basamak sağlık personelinin hizmet içi eğitimleri ve etkileyen etmenler
- Sayfa
- 260–267
- DOI
- —
Özet
Bu araştırmanın amacı Urla Sağlık Grup Başkanlığı (SGB) ve bağlı birinci basamak kurumlarda çalışan personelin hizmet içi eğitimleri, görüşlerinin değerlendirilmesi ve etkileyen etmenlerin saptanmasıdır. Yöntem: Tanımlayıcı bir çalışmadır. Çalışmanın evrenini Urla SGB ve bağlı sekiz birinci basamak kurumda çalışan 68 kişi oluşturmaktadır; ancak 51 kişiye ulaşılabilmiştir (%75). Veri kaynakları, kurumlardaki eğitim kayıtları ve yüz yüze görüşme tekniğiyle uygulanan anketlerdir. İncelenen eğitimler Ağustos 2001-Temmuz 2002 arasındaki bir yıllık döneme aittir. Bulgular: Bir yıl içinde ebe-hemşireler ortalama 9.6, hekimler 7.7, diğer memurlar 2.6 eğitim almışlardır (p:0.000). Toplam 57 konu başlığında 67 eğitim çalışması yapılmıştır. Eğitimlerin %40.3'ünü kurumun kendisi, %26.9'unu Narlıdere Eğitim Araştırma Bölge Başkanlığı, %17.9'unu Urla SGB düzenlemiştir. Yararlı bulunan eğitim türleri içinde ilk sırayı %58.8 ile kurs programları tutarken, kongre ve yazılı yayınlar %5.9'luk payları ile en az yararlı olanlar olarak görülmüştür. Çalışanların %96.1'i hizmet içi eğitimin öncelikle 'yeni bilgilere' yönelik olması gerektiğini düşünmektedir. Katılımcıların %47.1'i grup başkanlığının, %31.4'ü birinci basamak kurumunun kendisinin hizmet içi eğitim planlamasında yer alması gerektiği görüşündedir. En düzenli ve en yararlı eğitimlerin Eğitim Araştırma Bölge Başkanlığı ve Urla SGB tarafından verildiği saptanmıştır. Katılanların %64.7'si 'motivasyon eksikliğinin', %62.7'si ekonomik koşulların eğitimin önünde engel oluşturduğunu düşünmektedir. Yalnızca üç hekim (%5.9) düzenli olarak mesleki yayın izlemektedir. Sonuç Hizmet içi eğitimler meslek gruplarına göre anlamlı olarak değişmektedir. Birinci basamak kurumlarında eğitimde meslek örgütlerinin yeterli etkinliğinin bulunmadığı saptanmıştır. Eğitimin önündeki en büyük engelin motivasyon eksikliği ve ekonomik nedenler olduðu dikkati çekmektedir.
Abstract
Aim: This study aimed to evaluate the in-service education program of the primary health care staff and their opinions, and to determine the influencing factors in Urla Health District. Methods: This is a descriptive study. The study population consisted of 68 primary health care workers in eight primary health care centers in Urla Health District, but only 51 persons could be reached (75%). Data sources were the education records kept in the institutions and questionnaires which were applied face-to-face. The education programs under inspection were within the 1-year period from August 2001 to July 2002. Results: In average, midwives and nurses have taken 9.6, physicians have taken 7.7 and other employees have taken 2.6 educational programs in 1 year (p:0.000). 67 educational sessions have been conducted under a total of 57 topics. Of all the educational programs, 40.3% were organized by the institution itself, 26.9% by Narlıdere Education and Research District Chairmanship and 17.9% by Urla Health District Chairmanship. Among the educational methods found most beneficial, courses ranked first with 58.8%, whereas congresses and publications were thought to be the least useful, with their share of 5.9%. 96.1% of the workers think that in-service education should primarily cover 'recent information'. 47.1% of the participants hold the opinion that the health district chairmanship should take part in the planning of in service education, and 31.4% think that the primary level institution itself should. It was determined that the most well-organized and beneficial programs were given by the Education and Research District Chairmanship and Urla Health District Chairmanship. 64.7% of the participants think 'lack of motivation', and 62.7% think financial conditions stand as obstacles against the education programs. Only three physicians (5.9%) regularly followed medical publications. Conclusion: In-service education programs differ significantly among disciplines. It was determined that occupational associations did not have enough activity in education in primary level institutions. The major obstacles against the educational programs were lack of motivation and financial causes.