Dergiler / STED/Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi / 2012 / Cilt: 21 - Sayı: 6

Türkiye'deki tıp fakülteleri halk sağlığı anabilim dallarında “4207 sayılı tütün ürünlerinin zararlarının önlenmesi ve kontrolü hakkında Kanun"un gereği olan politikaların uygulanma durumu

The implementation of policies indicated by the national anti-tobacco law nb. 4207 at the public health departments of Turkish Universities

Sayfa
306–311
DOI
—

Özet

Giriş: Bu çalışmada üniversite tıp fakülteleri halk sağlığı anabilim dallarında 4207 sayılı “Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun"un gereği olan politikaların uygulanma durumunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırmanın verileri Temmuz 2011 tarihinde ülkemizde tıp fakültelerinde 49 halk sağlığı anabilim dalının Halk Sağlığı Uzmanları Derneği (HASUDER) bünyesinde yer alan adreslerine elektronik olarak iletilen ve araştırmacılar tarafından oluşturulmuş veri toplama formu aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmanın değişkenleri; personelin sigara içme durumu, anabilim dallarında ceza kesmekle yükümlü kişinin belirlenmiş olma durumu, kapalı alanlarda sigara içme girişimi olma durumu, anabilim dalı başkanları ve üyelerinin sigara karşıtı politikalarının olma durumu, anabilim dallarının bu alandaki çalışmaları, fakülte ve anabilim dalında tütün kontrolü faaliyetlerini yeterlilik durumu, anabilim dalı çalışanlarının il tütün kontrol kurullarında çalışma durumudur. Araştırmaya 31 anabilim dalından yanıt alınmıştır. Yanıt alınan anabilim dallarında akademik ve idari olmak üzere toplam 262 kişi çalışmaktadır. Bulgular: Her üç anabilim dalından birisinde sigara içen araştırma görevlisi (10; %32,3) bulunmaktadır. Dokuz anabilim dalında sigara içen öğretim üyesi ve 4 anabilim dalında da sigara içen diğer personel bulunmaktadır. Üç anabilim dalında Kanun’un yasaklamasına rağmen sigara içme girişimi olmuştur. Araştırmaya katılan anabilim dallarının 18’inde başkanlar düzeyinde ve 15’inde öğretim üyeleri düzeyinde sigara karşıtı politikaların/programların yapıldığı/uygulandığı belirlenmiştir. Temsilcilerden 17 kişi (%54,8) fakültede ve 8 kişi (%25,8) üniversitede çalışmaların yeterli olduğu görüşünü bildirmişlerdir. Sonuç: Araştırma sonuçları, araştırmaya katılan halk sağlığı anabilim dallarında 4207 sayılı “Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun”un gereklerinin yapılmasına ilişkin çalışmaların yeterli olmadığını göstermektedir. Bu çalışmaların yükselen bir ivme ile artırılması gerekmektedir. HASUDER’in bu sürece katkısı olabileceği düşünülmektedir.

Abstract

Introduction: In this study, we aimed to assess the public health departments’ capacity in achieving the requirements of the National Anti-tobacco Law nb. 4207 within their daily practices. Materials and Method: Data of this descriptive study were collected in July 2011 from 49 public health departments via the e-mail list of Society of Public Health Specialists, Turkey (HASUDER) using the data collection form prepared by the research team. Thirty one departments answered the questionnaire. Variables of the study were smoking status of the personnel, determination of the responsible person at the department regarding the anti tobacco law nb. 4207, smoking attempt, having anti tobacco programs within the department, working on tobacco control, sufficiency of the anti tobacco facilities, working in the tobacco control councils in the provinces. Responses covered 262 individuals’ information including academic and administrative staff working at the departments. Findings: There were smoker residents in one out of three departments (10; 32.3%). In nine departments, there were smoker academic staff, and in four departments, there were other smoker personnel. At three of the departments, smoking attempt was recorded although smoking has been forbidden by the law nb 4207. In 18 institutions, head of the departments and in 15 institutions, academic staff have been following up the recent anti-tobacco programs. Seventeen departments’ representatives (54.8%) reported anti tobacco facilities within the university as “sufficient” whereas only 8 representatives (25.8%) reported a similar opinion for the university. Conclusion: The results of our study highlighted the insufficiency in the implementation of antitobacco regulations within the participant departments. Such efforts need to be readily and promptly accelerated. HASUDER might have a crucial role in this regard.