Dergiler / Psikiyatri Hemşireliği Dergisi / 2013 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Hizmet içi eğitim hemşirelerinin iletişim beceri düzeyleri

Levels of comminaciation skills of service education nurses

Hanife ŞEN TİRYAKİ,Feride TAŞKINYILMAZ,Özlem ÜNÜVAR PEKŞEN

Sayfa
13–20
DOI
—

Özet

Amaç: Araştırma, hizmet içi eğitim hemşirelerin iletişim beceri düzeylerini ve etkileyen kişisel ve mesleki özellikleri belirlemek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, 01 Haziran-30 Kasım 2009 tarihleri arasında tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Çalışmaya İstanbul’da kamu hastaneleri ve birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan 123 hizmet içi eğitim hemşiresi alınmıştır. Veriler, kişisel ve mesleki özellikleri içeren bilgi formu ile İletişim Beceri Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde yüzdelik, t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Hizmet içi eğitim hemşirelerinin yaş ortalaması 35.07±5.18 idi, %97.8’inin kadın, %83.5’inin evli, %72.5’inin çocuk sahibi, %41.8’inin önlisans mezunu olduğu, %35.2’sinin birinci basamak sağlık kuruluşunda çalıştığı ve %37.4’ünün 16-20 yıldır hemşirelik yaptığı belirlenmiştir. Katılımcıların %71.4’ünün 1-5 yıldır hizmet içi eğitim hemşiresi olarak çalıştığı ve %53.8’inin bunun dışında ek görevi olduğu saptanmıştır. Hizmet içi eğitim hemşirelerinin iletişim beceri puanı 189.45±14.02 olarak bulunmuştur. Katılımcıların yaşının, medeni durumunun, çocuk sahibi olmasının, eğitim durumunun, mesleki deneyim süresinin, hizmet içi eğitim hemşireliği olarak görev yapma süresinin ve ek görev varlığının iletişim becerilerini etkilemediği belirlenmiştir (p>0.05). Sonuç: Hizmet içi eğitim hemşirelerinin iletişim becerilerinin genel olarak iyi düzeyde olduğu, kişisel ve mesleki özelliklerinin iletişim becerilerini etkilemediği saptanmıştır.

Abstract

Objectives: The research was carried out to determine the communication ability of in service education nurses as well as personal and professional characteristics which affect these skills. Methods: The research was performed descriptively and cross-sectionally from June 12 through November 30, 2009. The study population included 123 in service education nurses working in public hospitals and primary health services in Istanbul. Data were collected by using an information form that contained personal and professional characteristics along with a communication skill scale. Percentage, t-test, one-way ANOVA, and Pearson correlation analysis were used in the statistical analysis. Results: Average age of in service education nurses was established 35.07±5.18. Of the sample tested, 97.8% were female, 83.5% were married, 72.5% had a child, 41.8% graduated with an associate’s degree, 35.2% worked in primary health services, and 37.4% had been working in the profession for 16-20 years. It was determined 71.4% of participants had been working as in service education nurses for 1-5 years and 53.8% of those had additional jobs. The average point of communication skills of in service education nurses was found to be 189.45±14.02. It was determined that age, marital status, having a child, education level, professional experience, in service education nursing period, and existence of additional jobs didn’t affect the communication skills (p>0.05). Conclusion: It was established in our study that communication skills of in service education nurses were generally not effected by personal and/or professional life choices.