The Evaluation of Scleral Buckling and Pars Plana Vitrectomy in the Management of Primary Rhegmatogenous Retinal Detachment

Regmatojen Retina Dekolmanı Tedavisinde Skleral Çökertme ve Pars Plana Vitrektomi Sonuçlarının Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Regmatojen retina dekolmanı tedavisinde skleral çökertme (SÇ) ve pars plana vitrektomi (PPV) sonuçlarının değerlendirilmesiGereç ve Yöntem: Mart 2003-Nisan 2014 tarihleri arasında regmatojen retina dekolmanı tanısı ile kliniğimizde opere edilen olgular çalışmaya dahil edildi. Olgular geriye dönük olarak incelendi. Operasyon tekniğine göre; SÇ, ve PPV uygulanan olgular iki gruba ayrıldı. Gruplar anatomik başarı, fonksiyonel başarı ve komplikasyonlar açısından değerlendirildi.Bulgular: Pars plana vitrektomi uygulanan 52 gözün 48'sinde (%94), SÇ uygulanan 52 gözün 42'sinde(%80) tek cerrahi girişim ile anatomik başarı sağlandı (p=0.085). Ortalama görme keskinliği artışı PPV grubunda SÇ grubuna göre belirgin olarak daha yüksek izlendi (PPV, 1.196 logMAR (11 standart ETDRS sırası); SÇ, 0.155 logMAR (1.5 standart ETRDS sırası), (p<0.001). Pars plana vitrektomi grubunda iki hastada fovea altında perflorokarbon sıvısı gözlenirken SÇ grubunda bir hastada pyojenik granülom gözlendi. Her iki grupta da endoftalmi gözlenmedi. Sonuç: Her iki cerrahi teknikte yırtıklı retina dekolmanı tedavisinde etkili olmasına rağmen pars plana vitrektomi ile daha yüksek anatomik başarı elde edildi. Bununla birlikte tercih edilen cerrahi yöntem, kullanılan tamponad, çökertme materyali ve perflorokarbon sıvısına bağlı olarak farklı komplikasyonlar izlenebilmektedir.

Abstract

Purpose: To evaluate the results of scleral buckling (SB) and pars plana vitrectomy (PPV) surgeries for the treatment of rhegmatogenous retinal detachment.Materials and Methods: This study included cases who received surgical treatment due to primary rhegmatogenous retinal detachment in our clinic, between March 2003 and April 2014. According to surgery techniques, the cases were evaluated retrospectively and divided into two groups as SB and PPV. The groups were evaluated for anatomical and functional success and complications.Results: Single-surgery anatomic success was achieved in 48 of 52 (94%) eyes that underwent PPV and in 42 of 52 (80%) eyes that underwent SB (p=0.085). The mean VA improvement in the PPV group was significantly better than in the SB group (PPV, 1.196 logMAR (11 standard ETDRS line); SB, 0.155 logMAR (1.5 standard ETRDS line)) (p<0.001). Subfoveal perfluorocarbon liquid retention was observed in two eyes in the PPV group. Conjunctival pyogenic granuloma occured in one eye in the SB group. Endophthalmitis was not observed in any patient in both groups .Conclusion: Although both surgical methods seems to be efficient treatment modalities for primary regmatogenous retinal detachment, better anatomical outcomes were achieved with PPV. In addition, complication types are different due to different surgical procedures and adjunctive tamponade, scleral buckling elements and perfluorocarbon use.