Yaşa bağlı maküla dejeneresansı dışı nedenlerle gelişen koroid neovaskülarizasyonlarında intravitreal ranibizumab enjeksiyonu sonuçları

The results of intravitreal ranibizumab injection for choroidal neovascularization from causes other than age-related macular degeneration

Özet

Amaç: Yaşa bağlı maküla dejeneresansı (YBMD) dışı nedenlerle gelişen koroid neovaskülarizasyonlarında (KNV) intravitreal ranibizumab (Lucentis) enjeksiyonunun sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları AD Retina Bölümü’nde Mayıs 2008-Haziran 2010 tarihleri arasında YBMD dışı nedenlere ikincil KNV tanısı almış ve intravitreal ranibizumab enjeksiyonu uygulanmış olguların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya 19 hastanın 23 gözü dahil edildi. Ranibizumab enjeksiyonu tek tedavi olarak 4 hafta aralarla uygulandı. Olguların tedavi öncesindeki ve takiplerindeki en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EDGK), fundus muayeneleri, Optik koherens tomografi (OKT) ve fundus anjiografi (FA) bulguları geriye dönük olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların 10’u erkek (%52.6), 9’u kadındı (%47.4). Yaş ortalaması 46.37±18.7 (21-84) idi. Ortalama takip süresi 16.8±7.9 (2-34) aydı. Gözlerin 6’sı (%26.10) dejeneratif miyopi, 5’i (%21.70) angioid streaks, 4’ü (%17.40) Best vitelliform distrofi, 8’i (%34.80) idyopatik KNV idi. Ortalama enjeksiyon sayısı dejeneratif miyopili gözlerde 4±2.82, angioid streaksli gözlerde 2.8±0.44, Best vitelliform distrofili gözlerde 2.75±1.25, idyopatik KNV’li gözlerde 2.12±0.99 idi. Tedavi öncesi ve sonrası ortalama EDGK’leri sırasıyla dejeneratif miyopili gözlerde 1.45±0.73 logMAR ve 1.00±0.50 logMAR (p>0.05), angioid streaksli gözlerde 0.44±0.31 ve 0.20±0.18 logMAR (p>0.05), Best vitelliform distrofili gözlerde 0.92±0.71 ve 0.22±0.26 logMAR (p>0.05), idyopatik KNV’li gözlerde 0.47±0.36 ve 0.22±0.40 logMAR (p<0.0125) olarak saptandı. Tedavi sonrası EDGK dü-zeylerinde sayısal artış tüm tanı gruplarında saptanırken bu artış sadece hasta sayısının diğer gruplara göre daha fazla olduğu idyopatik KNV’li gözlerde istatistiksel olarak anlamlı bulundu. EDGK düzeylerindeki artışa paralel olarak tedavi sonrası OKT’lerde, tedavi öncesine göre subretinal/intraretinal sıvı düzeylerinde azalma veya kaybolma saptandı. Sonuç: YBMD dışı KNV olgularında intravitreal ranibizumab tedavisi erken dönemde görme stabi-lizasyonu ve artışı yönünden güvenli ve etkili bir tedavi yöntemidir fakat uzun süreli etkinliğinin be-lirlenmesi için daha geniş serilerle, daha uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Purpose: To evaluate the efficacy of intravitreal ranibizumab injection in choroidal neovascularization (CNV) secondary to causes other than age-related macular degeneration (AMD). Materials and Methods: We retrospectively reviewed the medical records of 23 eyes of 19 patients who were diagnosed with CNV secondary to causes other than AMD and treated with intravitreal ranibizumab injection during May 2006 and June 2010 at Ankara University Department of Ophthalmology. Ranibizumab injections were performed at intervals of 4 weeks as monotherapy and Best Corrected Visual Acuity (BCVA), fundus examination, optical coherence tomography (OCT) and fundus angiography (FA) findings were retrospectively reviewed at each visit. Results: 10 patients were male (52.6%), 9 were female (47.4%). The mean age was 46.37±18.7 (21-84). Mean follow-up was 16.8±7.9 (2-34) months. 6 eyes (26.10%) had degenerative myopia, 5 eyes (21.70%) had angioid streaks, 4 eyes (%17.40) had Best vitelliform dystrophy and 8 eyes (34.80%) had idiopathic CNV. The mean number of injections were 4±2.8 in eyes with degenerative myopia, 2.8±0.44 in eyes with angioid streaks, 2.75±1.25 in eyes with Best vitelliform dystrophy and 2.12±0.99 in eyes with idiopathic CNV. The mean BCVA before and after injection were 1.45±0.73 and 1.00±0.50 logMAR (p>0.05) in eyes with degenerative myopia, 0.44±0.31 and 0.20 ±0.18 logMAR (p>0.05) in eyes with angioid streaks, 0.92±0.71 and 0.22±0.26 logMAR (p>0.05) in eyes with Best vitelliform dystrophy, 0.47±0.36 and 0.22±0.40 (p<0.0125) logMAR in eyes with idiopathic CNV. After the treatment, the numerical increase in BCVA levels were found in all diagnostic groups, but this increase was statistically significant only in eyes with idiopathic CNV group due to high number of cases compared with other groups.Subretinal/intraretinal fluid decreased or disappeared on OCT scans in accordance with the increase in BVCA. Conclusion: Short term results of intravitreal ranibizumab injection for CNV from causes other than AMD seem to be a safe and effective method but larger series, longer term studies are needed to determine the effectiveness of the long-term.