Dergiler / Romatizma Dergisi / 2007 / Cilt: 22 - Sayı: 1
Dismenoreli hastalarda basınç ağrı eşiğinin değerlendirilmesi ve fibromiyalji sıklığı
- Dergi
- Romatizma Dergisi
- Sayfa
- 11–14
- DOI
- —
Özet
Amaç: Primer dismenoresi olan hastaların basınç ağrı eşiğini değerlendirmek ve bu hastalarda fibromiyalji sendromu (FMS) sıklığını araştırmaktır. Hastalar ve Yöntem: Otuzüç dismenoreik kadın hasta (yaş ortalaması 22.23±5.59 yıl) ve yaş ve vücut-kitle indeksi açısından benzer 18 sağlıklı kadın çalışmaya alındı. Hasta ve kontrol grubunda uyku bozukluğu, subjektif yumuşak doku şişliği, irritabl kolon sendromu gibi yaygın FMS semptomları sorgulandı. Her iki grupta 18 hassas nokta ve 4 kontrol noktası (bilateral başparmak tırnağı ve önkol volar yüzü) üzerinden basınç ağrı eşikleri ölçüldü. Elde edilen değerlerden total miyaljik skor (TMS; 18 hassas nokta + 4 kontrol nokta toplamı), kontrol nokta skoru (KNS; 4 kontrol noktası toplamı) ve ortalama hassas nokta sayısı (HNS) hesaplandı. Hasta ve kontrol grubuna Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) uygulandı. Bulgular: Dismenore grubunda FMS tanı kriterlerini tamamlayan yalnızca 2 hasta (%6.06) mevcuttu. Ancak, bu hastalarda 11/18 hassas nokta mevcut olmamakla birlikte yaygın vücut ağrısı ve FMS'de sık görülen semptomlar kontrol grubuna göre belirgin olarak fazlaydı (p<0.05). Dismenore grubunda TMS ortalaması 136.91±19.77, KNS ortalaması 25.32±4.65, HNS ortalaması 4.54±3.44; kontrol grubunda TMS ortalaması 160,15±8,81, KNS ortalaması 29.56±2.67, HNS ortalaması 1.55±1.29 idi. TMS ve KNS değerleri dismenore grubunda kontrollere oranla anlamlı derecede düşük ve HNS anlamlı derecede fazla idi (p<0.05). Dismenoreli grupta; hassas nokta ortalama ağrı eşiği (HNOAE) değeri (2.97±0.72) ve tüm noktalara ait hassas nokta ortalama ağrı eşiği (TNOAE) değeri (6.63±0.91), kontrol grubuna ait HNOAE değeri (3.80±0.93) ve tüm noktalara ait TNOAE değerine (7.58±0.41) göre anlamlı derecede düşük tespit edildi (p<0.05). Dismenore grubunda BDÖ ortalaması 20,81±8,46, kontrol grubunda 12.88±14.33 idi. BDÖ skorları dismenoreli grupta anlamlı derecede yüksek tespit edildi (p<0.05). Sonuç: FMS tanı kriterlerini tamamlamamakla birlikte dismenoreli hastalar daha düşük basınç ağrı eşiği değerlerine sahipti ve FMS semptomlarında artış mevcuttu. Çalışma sonucunda dismenore tedavisinde, FMS'ye benzer şekilde multidisipliner tedavi yaklaşımının faydalı olabileceği görüşüne varıldı.
Abstract
Objective: To evaluate the pain pressure threshold and the frequency of fibromyalgia syndrome (FMS) in patients with primary dysmenorrhea. Patients and Methods: Thirty-three woman with dismenorrhea (mean age 22.23±5.59 years) and age and body mass index matched 18 healthy woman were enrolled in this study. Patient and control groups were asked for common fibromyalgia symptoms such as sleep disturbances, subjective soft tissue swelling, irritabl bowel syndrome. In both groups, pain pressure threshold were measured on 18 tender points and 4 control points (thumb nail and volar side of forearm bilaterally). Total myalgic score (TMS - sum of 18 Tender Point + 4 Control Point), control point score (CPS -sum of 4 Contro Point) and mean tender point count (TPC) were calculated. Beck depression scale (BDS) was used in both groups. Results: In the dysmenorrhea group, only two patients were satisfied the diagnostic criteria of FMS (6.06%). But, widespread pain and common fibromyalgia symptoms were more frequent in the rest of the patients who had not 11/18 tender points compared to the control patients (p<0.05). In the patient and control group, the mean TMS was 136.91±19.77 and 160.15±8.81, CPS was 25.32±4.65 and 29.56±2.67, TPC was 4.54±3.44 and 1.55±1.29, respectively. The values of TMS and CPS were significantly lower and TPC was significantly higher in the patient group than control group (p<0.05). The mean pain pressure threshold value of tender point (2.97±0.72) and the mean pain pressure threshold value of all tender point and control point of the patient group were significantly lower than the mean values of the control group (3.80±0.93 and 7.58±0.41, respectively) (p<0.05). In the patient and control group the mean BDS was 20.81±8.46 and 12.88±14.33, respectively. In patient group, BDS score was significantly higher than control group (p<0.05). Conclusion: Although dysmenorrheic women didn't satisfy the diagnostic criteria of FMS, they had lower PPT values and increased frequency of fibromiyalgia symptoms. We thought that multidisciplinary treatment approach, similar to FMS treatment, may be useful in the treatment of dysmenorrhea.