Desen elektroretinogram testinin seanslar arası, gözler arası ve kişiler arası normal değişebilirliği

Normal inter-session, inter-ocular and inter-individual variability of pattern electroretınogram

Özet

Amaç: Desen elektroretinogram testinin (PERG) seanslar arası, gözler arası ve bireyler arası normal değişebilirlik oranlarını saptamak. Gereç ve Yöntem: Seanslar arası değişebilirliği saptamak için üçer gün ara ile 22 bireyin sağ gözlerinin PERG kayıtları yapıldı. Gözler arası ve bireyler arası değişebilirlik için ise 32 bireyin 64 gözü çalışmaya alındı. Sağ ve sol gözden yapılan PERG kayıtları değerlendirilerek gözler arası değişebilirlik, sağ gözlerden alınan değerler kullanılarak bireyler arası değişebilirlik oranları belirlendi. Değişebilirlik hesaplaması hem ‘yüzde’ cinsinden hem de ‘değişebilirlik katsayısı’ cinsinden belirlendi. Yüzde cinsinden değişebilirlik oranları iki kayıt arasındaki fark birinci kayıt değerine bölünerek elde edildi. Değişebilirlik katsayısı ise standart sapmanın ortalamaya oranıdır. Bulgular: Tüm değerlendirmelerde en yüksek değişebilirlik oranları P50 amplitüdlerinde ve en düşük değişebilirlik oranları ise P50 latanslarında saptandı. P50 amplitüdünde seanslar arası, gözler arası ve bireyler arası ‘değişebilirlik katsayıları’ sırası ile %37.1, %39.2 ve %28.2 iken P50 latansı için bu oranlar sırası ile %11.0, %13.6 ve %6.4 olarak saptandı. Sonuç: Elde ettiğimiz değişebilirlik oranları PERG’nin hem rutin klinik uygulamalarında hem de elektrofizyolojik çalışmalarda normal değişebilirlik oranlarının farkında olmamızı zorunlu kılmaktadır.

Abstract

Purpose: To investigate inter-session, inter-ocular and inter-individual variability of pattern electroretinogram (PERG). Materials and Methods: PERG recordings of 22 right eyes of 22 subjects were recorded three days apart. PERG recordings of the 64 eyes of 32 subjects were made for assessing inter-individual and inter-ocular variability. Inter-ocular variability was determined by the difference between right and left eye recordings and inter-individual variability was determined by using right eye recordings. Variability calculations were made with two different methods, ‘variability percentile’ and ‘coefficient of variability’. Variability percentile is the ratio of the absolute difference between two recordings to the first recording. Coefficient of variability is the ratio of standart deviation to mean. Results: Regarding all evaluations, the highest variability ratios were determined for P50 amplitudes and the lowest ratios were determined for P50 latencies. While inter-session, inter-ocular and inter-individual variabilities for P50 amplitude were 37.1%, 39.2%and 28.2%in terms of ‘coefficient of variability’, these ratios were 11.0%, 13.6%and 6.4%for P50 latency. Conclusion: The variability ratios that we found in this study necessitates regarding normal variability ranges of pattern electroretinogram, both in routine clinical applications and in electrophysiologic studies.