Dergiler / Retina-Vitreus / 2008 / Cilt: 16 - Sayı: 1
Vitreoretinal cerrahi sonrası göz içi basıncı artışında brinzolamid kullanımı
- Dergi
- Retina-Vitreus
- Sayfa
- 39–43
- DOI
- —
Özet
Vitreoretinal cerrahi (VRC) sonrası erken dönemde göz içi basıncı (GİB) yüksekliği gelişen olgularda brinzolamid (%1) kullanımının etkinliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: VRC geçiren ve ameliyat sonrası birinci gün GİB 22 mmHg ile 30 mmHg arasında olan 30 hastanın 30 gözü çalışma kapsamına alındı. Çalışma kapsamındaki gözle- re ameliyat sonrası 2. gün brinzolamid 2x1 başlandı. Ameliyat sonrası 1. gün, 3. gün, 7. gün, 15. gün ve 30. gün GİB’ları Goldmann Applanasyon Tonometrisi ile ölçüldü. Detaylı bi- yomikroskobik ön segment ve fundus muayeneleri gerçek- leştirildi. GİB sevilerindeki değişiklik istatistiki olarak tekrarlı ölçümlerde varyans analiz testi ve Fisher’in LSD yöntemi ile değerlendirildi ve p<0.05 anlamlı olarak kabul edildi Bulgular: Proliferatif vitreoretinopati ve retina dekolmanı sapta- nan 15 göze, diyabetik vitreous hemorajisi nedeniyle 13 göze ve silikon yağı ekstraksiyonu için 2 göze VRC uygulanmıştı. 22 gözde 20 gauge (G) konvansiyonel yöntemlerle, 8 gözde ise 23 G transkonjonktival sütürsüz yöntemlerle VRC gerçekleşti- rildi. Hastaların 24’ü erkek (%80) ve 6’sı bayandı (%20) ve yaş ortalaması 56.7±6.9 idi. İnternal tamponad olarak 18 göze intravitreal silikon yağı (5000cs veya 1000 cs) ve 6 göze %15 C3F8 verilmişti. Hastaların hiç birisinde ameliyat esnasında veya sonrasında herhangi bir komplikasyon görülmedi ve hiç- bir gözde pupiller blok gelişimi tespit edilmedi. Ameliyat son- rası 1. gün, 3. gün, 7. gün, 15. gün ve 30. gün ortalama GİB değerleri sırasıyla 25.1 (±2.1) mmHg, 25.2 (±3.9) mmHg, 18.0 (±6.2) mmHg, 15.0 (±3.7) mmHg ve 13.7 (±3.5) mmHg olarak bulundu. GİB seviyelerindeki farlılık istatistiki olarak değerlendirildiğinde zaman içindeki düşüş anlamlıydı (p=0.00); ancak bu farklılık günler arasında ayrı ayrı olarak incelendiğinde; sadece 1. gün ile 3. gün arasında anlamlı bir fark tespit edilmedi (p=0.268). Sonuç: Vitreoretinal cerrahi uygulandıktan sonra erken dönemde GİB yüksekliği gelişen olgularda brinzolamidin etkinliği 1. haf- ta ve sonrasında daha belirgin olarak görülmektedir.
Abstract
To evaluate the use of brinzolamide in patients with increased intraocular pressure (IOP) in the early period after vitreoretinal surgery (VRS). Materials and Methods: Thirty eyes of 30 patients undergoing VRS, and of which IOP was between 22 and 30 mmHg on the first postoperative day, were included in this study and brinzolamide was given on the second postoperative day. IOP was measured by Goldmann applanation tonometry 1, 3, 7, 15, and 30 days after surgery. Detailed biomicroscopic anterior segment and fundus examination were performed in each eye. Statistical differences were evaluated by repeated measures analysis of variance (ANOVA) and p<0.05 was significant. Results: Fifteen eyes with proliferative vitreoretinopathy and retinal detachment, 13 eyes with diabetic vitreous hemorrhage, and 2 eyes for removal of silicone oil underwent VRS. Twenty-two eyes were operated on with 20 G conventional vitrectomy and 8 eyes with transconjunctival 23 G sutureless vitrectomy. Twenty-four patients were male and 6 were female, of which mean age was 56.7±6.9. Silicone oil tamponade (5000 cs or 1000 cs) was used in 18 eyes and 15% C3F8 tamponade in 6 eyes. None of the patients had intraocular or postoperative complications. Pupillary block was not detected in any eyes. Mean IOP 1, 3, 7, 15, and 30 days after surgery was 25.1, 25.2, 18, 15, and 13.7 mmHg, respectively. The decrease in IOP was significant in the course of time (p=0.00), but, when the difference in IOP levels was evaluated among days separately, there was no significance between 1 and 3 days after surgery (p=0.268). Conclusion: The efficacy of brinzolamide is more pronounced in the first week and thereafter in patients with increased IOP in the early period after VRS.