Dergiler / Retina-Vitreus / 2003 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Panretinal fotokoagülasyonun retina sinir lifi tabakası üzerine etkisinin NFA-GDX ile değerlendirilmesi

The effect of panretinal photocoagulation on the retinal nerve fiber layer as determined with NFA-GDx

Sayfa
250–255
DOI
—

Özet

Amaç: Panretinal fotokoagülasyonun (PRF), proliferate diyabetik retinopatisi (PDR) bulunan olgulardaki retina sinir lifi tabakası (RSLT) üzerine muhtemel etkilerini araştırmaktır. Gereç-Yöntem: RSLT kalınlık ölçümleri, PRF gerektiren PDR'li olgularda lazer öncesi ve sonrasında tarayıcı lazer polarimetre (Sinir lifi analizatörü, NFA-GDx) kullanılarak ölçüldü. Glokomlu olgular, başka retina hastalığı bulunanlar ve görme keskinliği 20/40'ın altında olanlar çalışmaya dahil edilmedi. Değerlendirmede 13 GDx değişkeni kullanıldı ve sonuçların istatistiksel analizi için Wilcoxon testi uygulandı. Bulgular: Çalışmaya 11 olgunun 20 gözü dahil edildi. Tüm olgularda RSLT değerlendirilmesi, PRF'nin tamamlanmasından 2-12 ay sonra tekrar edildi. Lazer uygulamasından sonra tüm NFA-GDx parametrelerinde azalma olmasına rağmen, sadece 5'inde (superior ortalama, superior integral, ortalama kalınlık, elips ortalama ve maksimum modülasyon) lazer öncesi değerlere göre istatistiksel olarak anlamlı düşüş görüldü. (p<0.05, Wilcoxon testi). Sonuç: Retina sinir lifi tabakası kalınlığı PRF sonrası incelmiş görünmekle birlikte, lazer tedavisi sonrası gelişen skar dokusu NFA-GDx ile alınan sinir lifi tabakası kalınlık ölçümlerini etkileyerek görünürde incelmiş gibi sonuç verebilir. Bu sonucun glokomlu diyabetik olgularda akılda tutulması ama histolojik çalışmalarla doğrulanması gerekmektedir.

Abstract

Purpose: To demonstrate the possible effect of panretinal photocoagulation (PRP) to the retinal nerve fiber layer in patients with proliferative diabetic retinopathy (PDR). Methods: Retinal nerve fiber layer thickness measurements were performed in patients with PDR who were candidates for PRP before and after laser application by using a scanning laser polarimeter (NFA-GDx). Patients with glaucoma, other retinal diseases and with visual acuity less than 20/40 were excluded from the study. Thirteen GDx variables were used for the assessment and Wilcoxon test was used for the statistical analysis of results. Results: Twenty eyes of 11 patients were included in the study. A repeat NFL assessment was performed in all patients 2-12 months after completion of PRP. Although all of the values were decreased after the laser applications, only 5 of them (the superior average, superior integral, average thickness, ellipse average and maximum modulation were statistically significantly less than the pre-laser values (p<0.05, Wilcoxon test). Conclusions: RNFL seems to become thinner after PRP; however, scars resulting from laser treatment may effect the measurements, resulting in an apparent loss of nerve fiber tissue measured with NFA-GDx. This issue should be kept in mind in diabetic glaucoma cases; however, it needs verification with histological studies.

Anahtar kelimeler: Lazer koagülasyonu,Görme keskinliği,Argon,Diabetik retinopati