Intravitreal Ranibizumab and Dexamethasone Implant in the Treatment of Macular Edema Secondary to Retinal Vein Occlusion: Six-month Results

Retinal Ven Tıkanıklığına Bağlı Maküler Ödem Tedavisinde İntravitreal Ranibizumab ve Dexamethasone İmplant: Altı Aylık Sonuçlar

Özet

Amaç: Santral retinal ven tıkanıklığı (SRVT) ve retinal ven dal tıkanıklığına (RVDT) bağlı maküla ödemi (MÖ) olan gözlerde intravitreal ranibizumab (İR) ve deksametazon implantın (İDİ) etkinliğini değerlendirmek ve karşılaştırmak. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma retrospektif olarak yapıldı. SRVT veya RVDT'ye bağlı MÖ tedavisi için 0.5mg/0.05mL İR veya 0.7mg İDİ yapılan hastalar çalışmaya dahil edildi. En iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve santral maküla kalınlığındaki (SMK) başlangıca göre değişim etkinlik kriterleri olarak kabul edildi. Bulgular: Kırk üç (24 RVDT, 19 SRVT) hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm gruplarda EİDGK ve SMK başlangıca göre düzeldi. RVDT hastalarında, İR grubunda ortalama EİDGK artışı 4., 5. ve 6. aylarda istatistiksel olarak daha fazlayken, İDİ grubunda ortalama SMK azalması 1. ayda istatiksel olarak daha fazlaydı. SRVT hastalarında, EİDGK ve SMK'daki düzelme açısından İR ve İDİ grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Altı ayda, ortalama enjeksiyon sayıları, İR ile tedavi edilen RVDT ve SRVT hastalarında 2.3 ve 2.7 , İDİ ile tedavi edilen RVDT ve SRVT hastalarında 1.4 ve 1.3 'tü. İDİ ile tedavi edilen SRVT hastalarının 1 (%11.1)'inde, RVDT hastalarının 3 (%33.3)'ünde göz içi basınç (GİB) artışı görüldü. Sonuç: SRVT ve RVDT'ye bağlı maküla ödemli gözlerde İR ve İDİ görme keskinliği artışı ve anatomik düzelme sağlamaktadır. RVDT hastalarında İR'nin daha fazla EDGK artışı sağladığı görülmüştür. İDİ ile tedavi edilen hastalarda GİB artışı görülebilir

Abstract

Objective: To assess and compare the effi cacy of intravitreal ranibizumab (IR) and dexamethasone implant (IDI) in eyes with macular edema (ME) secondary to branch and central retinal vein occlusion (BRVO and CRVO). Material and Methods: This is a retrospective study. Patients who had received IR 0.5mg/0.05mL or IDI 0.7mg for the treatment of ME due to BRVO or CRVO were included in the study. Effi cacy outcomes were considered as the change from baseline in best-corrected visual acuity (BCVA) and central macular thickness (CMT). Results: Forty three patients were included (24 BRVO, 19 CRVO) in the study. BCVA and CMT improved from baseline in all groups. In BRVO patients, increase of mean BCVA was signifi cantly higher with IR in the 4th, 5th and 6th months, and decrease of mean CMT was signifi cantly higher with IDI only in the 1st month. In CRVO patients, there were not signifi cant differences in BCVA and CMT improvements compared to IR or IDI. The mean number of injections was 2.3 and 2.7 for BRVO and CRVO cases treated with IR, 1.4 and 1.3 for BRVO and CRVO cases treated with IDI in 6 months. Intraocular pressure (IOP) increase occurred in 3(33.3%) BRVO and 1(11.1%) CRVO patients treated with IDI. Conclusion: Intravitreal ranibizumab and IDI provide signifi cant benefi ts in visual acuity gain and anatomic improvement in eyes with ME secondary to BRVO and CRVO. Ranibizumab seems to be more effective in BCVA gain in BRVO patients. Increase in IOP can be observed in IDI treated patients