Sendikal hareket ve feminizm: Dayanışmanın ötesi

Özet

Aralık 2010'da sona ermekte olan Toplu iş Sözleşmesinin bu 'üçüncü senesinde "Novamed grevi"nin yankıları hem sahada hem akademide hala sürmekte (Kurtoğlu ve Fougner, 2010; Teke, 2010; Üstübici, 2009; 2010). Bu makale, Türkiye'nin kitlesel destek kazanan ilk kadın işçi direnişi olan ve süreç içinde "kadın grevi" (Üstübici, 2010:50) olarak anılmaya başlayan Novamed grevinin sonuçlarını, Türkiye'deki feminist hareket açısından değerlendirirken, "sendikal hareket ve feminist hareket dayanışması" merkezli bir mücadele pratiğinin kadın işçilerin lehinde sonuçlar vereceği varsayımını sorgulamayı amaçlamakta.

Abstract

The echos of "Novamed strike" is still ongoing in academia and in the field at the third year of collective agreement which ends at December 2010 (Kurtoğlu ve Fougner, 2010; Teke, 2010; Üstübici, 2009; 2010). This article aims to discuss the results of Novamed strike termed as "women strike" (Üstübici, 2010: 50) from the standpoint of feminist movement while questioning the assumption that a practical struggle centered on the solidarity between trade union and feminist movements always culminates with positive results for women.