İran, islamcılık, küreselleşme ve protesto hareketi

Özet

İran devriminden otuz yıl sonra, islam Cumhuriyetinin doğası ve karakteri birçok ihtilafın konusu olmaya devam ediyor. Tartışmalar ortaçağ islamı, fundamentalizm, anti-kapitalizm ve anti-emper-yalizmi içeriyor. İran'ın politik ekonomisi aslında İslam Cumhuriyetinin başından beri değişken bir biçim alıp, eski üretim tarzını modern kapitalizme dahil ederek aynı kaldı. Bu süreçteki asıl saha, iran'ın politik ekonomisinde can alıcı bir rol oynamaya devam eden modern petrol endüstrisi ve bunun devletle ilişkileri olmuştur. Bu eşitsizlik politik, sosyal ve kültürel alanlara yansır ve din, bu süreçten muaf değildir: Küresel ekonomik ve politik dönüşüme uyum sağlamak için orijinal fikirler yeniden ortaya atıldı. Gerçekten de iran'da 2009 seçimlerinin ardından gelen olaylar, İslam Cumhuriyetinin homojen bir bütün olmadığını, bilakis toplumsal sınıflar içerisindeki köklerine göre farklı biçimlerde kendisini ortaya koyduğunu gösterdi. Protesto hareketi, islam Cumhuriyetinin egemen çevrelerindeki bölünmelerin ne yedinci yüzyıl ortaçağ ideolojisini ne de geniş destekli radikal bir rejimi temsil ettiğini gösterdi: İslam Cumhuriyeti aksine, otoriter bir devlet modernizmidir.

Abstract

Over 30 years after the Iranian revolution, the nature and character of the Islamic Republic remain the subject of much controversies. The range of debates include medieval Islam, fundamentalism, anti-capitalism and anti-imperialism. Iran's political economy has essentially remained the same since the inception of the Islamic Republic, having taken an uneven form, incorporating the old mode of production to modern capitalism. The key area in this process has been the modern oil industry and its relations with the state, which continue to play a vital role in Iran's political economy. This unevenness is reflected in political, social and cultural areas and religion has not been immune from this process: the original ideas have been presented anew to accommodate to global economic and political transformation. Indeed, events following the 2009 elections in Iran demonstrated that the Islamic Republic is nota homogenous body, but rather presents itself in.different ways according to its roots within social classes. The protest movement illustrates that divisions within the ruling establishment of the Islamic Republic does not represent either a 7th-century medieval ideology nor a radical regime with widespread support: rather it is an authoritarian state modernism.