1994’ten bugüne neoliberal islamcı belediyecilikte süreklilik ve değişimler

Özet

Bu çalışmada, 1994'ten bu yana, Refah Partisi'nden Adalet ve Kalkınma Partisi'ne varan siyasal çizginin kentlerde süren hakimiyetinin, gündelik yaşam pratiklerinden, siyasal konum alışlara, kamu politikalarının şekillenmesinden, sosyalizasyon pratiklerine, kentse 11 i k/ka m usa 111 k biçimlerine Türkiye toplumunun siyasal ve sosyal yaşamındaki parametreleri değiştiren önemli değişikliklere yol açtığı tespit edilmektedir. Türkiye'de yerel yönetimlerin büyük çoğunluğunun, bu çalışmada konulan adla neoliberal islamcı belediyecilik çizgisi tarafından yönetildiği ileri sürülerek, bu dönüşümler süreklilik ve kopuşları içinde incelenmektedir. Yazıda, yerel yönetimlerdeki söz konusu hakimiyetin AKP iktidarları üzerinden 2000'li yıllarda devleti, siyaseti ve sosyal yaşamı yeniden tanzim eden "yeni bir hegemonya projesi"nin önemli başlangıç ve dayanak/tutunum noktalarından biri olduğu ileri sürülerek, bu çizginin bir araya getirmeye çalıştığı kentsel toplumsal ittifak, izlediği kentsel siyasalardan belediyeciliğin ekonomik ve sosyal boyutlarından hangilerinin önplana çıktığı, bunların sermayenin ve emeğin yeniden üretimi açısından anlamı, neoliberalizmin islamî tonlu/referanslı yeni bir muhafazakârlıkla sosyalizasyonu ve kentlerin sosyal yaşamında yol açtığı sonuçlar tartışılmaktadır.

Abstract

In terms of its ensuing results, March 1994 local elections was an important event which opened a new period for the history of both politics and municipalism of Turkey. As a result of elections, the cadres of Welfare Party (WP), that represented an Islamist line as a political actor, captured the administrations of cities (particularly Ankara, Istanbul), being the symbols of modernisation policies of secular Republic base of hegemony over wide rural population. That development also can be accepted as first steps of WP's rise to majority share holder of political power after 1995 General Elections. While, the name, structure and programme of parties changed in the process from WP to Justice and Development Party (AKP), the domination of Islamist parties over the fields of municipalities and local 'politics has not been changed so much since 1994.That long-time domination caused important changes which redraw the socio-political parameters of Turkey from daily life practices to political positions, from embodiement of public policies to socialisation processes. In so much as, we can easily say that, mentioned domination was one of the main starting and supporting point of todays "new hegemony project", which has rearranged state, politics and social life via AKP governments during 2000s. In this article, we will try to put forward the reasons for our evaluation about that 18 years as a unique period within the framework of the continuity and change of this municipalism. The urban social allience behind the Islamist municipalities, urban policies of them, the meaning of their policies in the angle of social reproduction of labour and capital, the conservative socialisation of neoliberalism with Islamic discourse and motifs are the major issues of this study. Keywords: Period of neoliberal Islamist municipalism, local development, Islamist representation of space, conservative socialisation of neoliberalism, precarious publicity