Dergiler / Praksis / 2012 / Sayı: 29

Telaşsız görünmeye çalışan bir kafka: Bir “uyumluluk beklentisi” olarak neo-liberal siyaset

A kafka pretending to be unruffled: Neoliberal politics as an “expectation of harmony”

Kadir GÜLEN

Dergi
Praksis
Sayfa
135–148
DOI
—

Özet

Burjuvazinin politik algısı, Sovyet komünizminin çöküşünden sonra, belirli bir formata göre biçimlendirilmiş “siyasetin sonu” fikri ile karakterize edilmiştir. Dünya, sermaye birikimi rejiminin önüne çıkan tüm bariyerlerin etrafını daha kolay dolaşabildiği bir tarihsel moment ile karşı karşıyadır. Bu makalenin amacı, kapitalizmin finansallaşmasıyla ortaya çıkan, neoliberal siyaset kurgusunun toplumsal/siyasal ilişkileri belirli “keyif kategorileri” ve “teknik tavırlar” yardımı ile aşmaya çabaladığını göstermektir. Siyasal olandan beklenen hegemonyanın, antagonizmanın ya da dost/düşman ayrımının biçimlendirdiği çatışmacı ilişkileri, karşılıklı anlaşmanın, problem çözmenin ve bireyselleşmenin hazcı kanallarına yönlendirmesidir. Berlin Duvarı’nın yıkılmasından sonra ortaya çıkması beklenen renkli tablo yerini etnik çatışmaların, sömürünün ve ekolojik tehditlerin birikimli toplamına bırakmıştır. Bu süreç, kapitalist toplumların siyasal hayatını şekillendiren problemlerin teknik prosedürlerle aşılamayacağını bir göstergesidir.

Abstract

Bourgeois perception of politics, in the aftermath of the collapse of the USSR, has been characterized by the notion of “the end of politics” formed according to certain features. That the regime of capital accumulation can avoid effortlessly all barriers is a significant part of the current historical moment. The article aims to present that the neoliberal fiction of politics, which emerged out of the financialization of capitalism, attempts to supersede social/political relations via certain “enjoyment categories” and “technical instruments”. What is expected from the political is to divert antagonistic relations formed according to the notions of hegemony, antagonism and ally/ enemy difference into the hedonistic channels of collective agreement, problem solving and individualization. The cumulative effects of ethnic conflicts, exploitation and ecological threats have substituted the joyful tableau, which was long expected after the collapse of the Berlin Wall. This process proves the fact that the problems of the political life in capitalist societies cannot be superseded via technical procedures.