Faşist İdeolojinin Materyalist Örüntüleri: Sınıf, Sermaye ve Savaş

Özet

Burjuva tarih yazımı, fasizmi ortaya çıkaran momentumu "sapma", "dogal düzenin bozulması" ya da "kötücüllük" olarak resmetmektedir. Tarihsel örneklerle birlikte faşizmlere dair "nesnel" bir analiz olusturulmaya çalısıldıgında ise, sınıfsal iliskilerinin belirlenimindeki "kriz" vurgusu öne çıkar. İdeolojik, siyasal ve ekonomik merhalelere sahip kriz kosulları, sınıfsal çeliskilerin uzun vadede dısavurumunun neticeleridir. Antonio Gramsci ve onu izleyen Nicos Poulantzas'ın fasizm analizinde, fasizmi diger tip diktatöryel ve baskıcı yönetimlerden ayıran kritik nokta, fasist ideolojinin sınıf yapılanmasındaki etkisi ve devlet aygıtlarının kazandıgı biçimdir. Krizin derinligine ve genisligine baglı olarak, devletin zor aygıtları ile ideolojik aygıtları arasındaki bütünlesme egilimi artar. Buna baglı olarak, fasist ideoloji farklı toplumsal ve ideolojik bilesenlerle tahkim edilir. Bu makalede Marksist bir bakıs açısıyla, klasik fasizm dönemlerindeki ideolojinin ögeleri, ilgili toplumsal formasyondaki görünümleri ve kitlenin motivasyonunun saglanma sekli ele alınacaktır. Sonuç olarak, fasist ideolojinin soyut fenomenlerin toplamından veya Marx'ın dedigi üzere "bir bireyin zora basvurmasından" ibaret olmadıgı, maddi iliski ve çeliskilerce de sekillendirildigi iddia edilecektir.

Abstract

The bourgeois historiography depicts the moment which created fascism as "deflection", "breakdown of the natural order" or "malignance". Together with the historical examples, an "objective" analysis on fascism emphasizes the "crises" which determined by the class relations. The conditions of crisis have ideological, political and economical dimensions which result from contradictions between classes in the long run. In the analyses of Antonio Gramsci and Nicos Poulantzas, the critical point which differentiates fascism from other types of dictatorial and oppresive governments is the effect of fascist ideology on class organization and the form acquired by the state apparatuses. The tendency of integration between coercive and ideological apparatuses increases depending on level and depth of the crisis. In accordance with that, fascist ideology is strengthened by different social and ideological elements. In this article, the elements of ideology during classical fascist periods, the manifestation of social formation at stake, and the ways of motivation of masses will be discussed from a Marxist point of view. Consequently, it is argued that fascist ideology is not only a combination of abstract phenomena or "only the violent act of a single individual" as Marx has stated, but also shaped by material relations and contradictions.