Marksizm ve Emek Tarihçiliği: Kültürel Dönemecin Sisi Dağılırken

Özet

Bu çalışmada Marksizmin tarihsel gelişimi ile emek tarihçiliği zanaatının rezonans halindeki dönüşümünün bir panoraması çeşitli örnekler üzerinden anlatılmaktadır. Emek tarihçiliğinin doğası itibariyle politik bir muhtevaya sahip olduğu iddia edilmekte ve bu iddia Arif Dirlik’in eylemci epistemoloji kavramı üzerinden tartışılmaktadır. Kültürel dönemecin sınıfı salt dilsel bir kurguya indirgeyen epistemolojisi, emek tarihçiliğini postmodern kültüralizmin akademik varyantlarından biri haline getirmiştir. Klasik emek tarihçiliğinden kültürel dönemece bu dönüşüm F. Engels’in İngiltere’de Emekçi Sınıfların Durumu, E.P. Thompson’un İngiliz İşçi Sınıfının Oluşumu ve D. Chakrabarty’nin İşçi Sınıfı Tarihini Yeniden Düşünmek: 1890’dan 1840’a Bengal yapıtları üzerinden tartışılmaktadır. Son olarak da kültürel dönemecin sisinin dağılmaya başladığı iddia edilmekte ve bunun işaretlerinden biri olarak Küresel Emek Tarihi çalışmaları ekolünün öncü figürü Marcel van der Linden’in görüşleri eleştirel bir biçimde ele alınmaktadır.

Abstract

In this study, the historical development of Marxism and the transformation of labor historiography in resonance with the former is explained through various examples. Labor history has an intrinsic political content and this political nature is discussed through the Arif Dirlik’s concept of activist epistemology. I argue that cultural turn reduced class to a linguistic category and labor historiography to an academic variant of postmodern culturalism. For a historical review from classical labor history to cultural turn, F. Engels’s The Condition of English Working Class, E.P. Thompson’s The Making of English Working Class and D. Chakrabarty’s Rethinking Working Class History Bengal 1890 to 1940 are discussed in detail. Lastly, Global Labor History as a sign of cultural turn’s diminishing effect in labor history is discussed critically through the works of Marcel van der Linden who is a leading figure of GLH.