Social darwinism and the eastern question

Özet

Bu makale Jön Türkleri Sosyal Darvinism ile ilişkilendirme çabalarının tuzaklı bir retoriği bulunan, kanıt yokluğuna rağmen sonuçlara ulaşam, spekülatif tartışmalar yaratan ve çok açık önyargılı bir adanmışlık gösteren sorunlu bir akademik tutarsızlık gösterdiğini iddia etmektedir. Jön Türkleri Sosyal Darvinizmin Batı Avrupa 'daki ideolojik evinin bir incelemesi ve Türkler ile Ermeniler arasında yoğunlaşan ilişkilerde oynadığı kesin rol gözardı edilmek pahasına lanetlenmiş bir ideoloji ile ilişkilendirmek amacı güden önyargılı bir kararlılık bulunmaktadır. Makale ayrıca Sosyal Darvinizmin Britanya 'daki tehlikeli popülerliğin zaman geçtikçe azaldığını, ancak bu gerçekleşmeden evvel Avrupa'daki Türk ve Yahudi algısına çok ciddi olumsuz bir etki yaptığını öne sürmektedir. Bu retorik Türkler ve Ermeniler arasındaki anlaşmazlıkları olduğu kadar yeni bir tür anti-Semitizm 'in de tanımlanması ve artışını açıklamak açısından büyük önem taşımaktadır. Ancak, makale Jön Türklerin Ermenilere yönelik algısında Sosyal Darvinizm'in izlerini göstermek üzere biraraya getirilmiş tartışmalı ve zayıf kaynakların aksine, Brtianya'daki liberal liderlerin Türk-karşıtı ideolojilerini aslında nasıl 1870'li yıllarda Sosyal Darvinizm'in gelişmesi ile eş zamanlı olarak tanımladıklarını ve nitekim Türk ve Yahudiler bu ideolojinin asıl hedefleri ise de, Ermenilerin yaşadığı kayıpların da bu ideolojinin kurbanı olduğunu açıkça gösteren çok fazla ve etkileyici kanıtlar bulunduğunu göstermektedir.

Abstract

Abstract: This article argues that the effort to associate the Young Turks with Social Darwinism suffers from questionable academic integrity, marked by mantra-like rhetoric; conclusiveness despite lack of evidence; speculative discussion; and an apparent preconceived commitment. There has been a prejudiced determination to associate the Young Turk with a damning ideology, at the expense of a careful study of Social Darwinism's ideological home in Western Europe and its direct involvement in intensifying relations between Turks and Armenians. The article also suggests that the dangerous popularity of Social Darwinism in Britain eventually waned, but not before it had a powerful negative impact on the perception of Turks and Jews in Europe. This rhetoric had a fundamental part in defining and intensifying the conflict between Turks and Armenians, as well as in defining and intensifying a new breed of anti-Semitism. Still, the article will try to show that unlike the weak and disputable sources that are orchestrated to show trails of Social Darwinism in the Young Turks' view of Armenians, there is ample and overwhelming evidence showing that the British Liberal leadership developed their anti-Turkish ideology hand in hand with Social Darwinism's original development in the 1870s, and though the Turks and Jews were the primary target of this ideology, the Armenian loss of life was substantial among its victims.