LAWFARE AGAINST TURKEY: A CASE STUDY ON ARMENIAN CLAIMS ON INSURGENCIES AND OTTOMAN COUNTER-MEASURES DURING THE FIRST WORLD WAR

(TÜRKİYEYE KARŞI HUKUK SAVAŞI: BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI SIRASINDA YAŞANAN AYAKLANMALAR VE OSMANLI DEVLETİNİN ALDIĞI KARŞI- ÖNLEMLER İLE İLGİLİ ERMENİ İDDİALARI ÜZERİNE BİR VAKA ANALİZİ)

Özet

Birinci Dünya Savaşının yüzüncü yılı kapsamlı bir şekilde gözlemleniyor ve tartışılıyorken, Osmanlı Ermenilerinin aynı dönemdeki akıbetinin de yeniden tartışmaya açılması yönünde paralel ve yoğun girişimler var. Türkiyeye karşı insaniyeti siyasetle, hukuku tarihle ve hukukun üstünlüğünü hukuk savaşı ile birbirine karıştıran, çok iyi yönetilen bir kampanya, ilgili hukuki ve tarihi gerçeklikler ile ilgili sarih bilgi ve anlayışa sahip olmayan toplumun aklını karıştırmaya devam ediyor.

Abstract

As the centennial of the First World War is broadly observed and discussed, there is also a parallel and intensifying effort to revisit the fate of Ottoman Armenians during the same period. Mixing humanity with politics, law with history, and rule of law with lawfare,1 a wellorchestrated campaign against Turkey is continuing to confuse the minds of common people who do not have clear information and understanding on relevant legal and historical facts. Such a course of action does not serve common good. Abusing legal concepts for political objectives does not foster harmonious relations between countries and peoples. Thus, it is necessary to outline the issue of 1915 Armenian insurgencies and their consequences.