Dergiler / Romatoloji ve Tıbbi Rehabilitasyon Dergisi / 2000 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Kronik böbrek hastalarında hemodializ ve devamlı ayaktan peritoneal dializin elektrofizyolojik karşılaştırılması

Electrophysiologic analysis of hemodialysis and continuous ambulatory peritoneal dialysis patients with chronic renal failure

Sayfa
227–231
DOI
—

Özet

Devamlı ambulatuar peritoneal diyaliz (DAPD) makinesiz uygulanabilmesi, hastanın mobilizasyonuna izin vermesi ve diyetin serbest olması nedeniyle hemodiyalize (HD) göre bazı avantajlara sahiptir. DAPD hastalarında üremik polinöropati gelişim insidansının daha düşük olduğu yönünde görüşler vardır, ancak henüz fikir birliği sağlanamamıştır. Bu çalışmada iki diyaliz yöntemi ile tedavi görmekte olan, aynı yaş ve diyaliz süresi ortalamasına ve cins dağılımına sahip iki grup hastada periferik sinir iletim çalışmaları, geç yanıtlar, sempatik deri yanıtlan (SSR), üst ekstremite SEP yanıtları kaydedildi, biyokimyasal analizleri yapıldı ve birbirleri ile karşılaştırıldı. HD grubundaki hastalarda serum albumin, hemoglobin, hemotokrit ve demir bağlama kapasiteleri anlamlı olarak yüksek bulunurken, DAPD grubunda ferritin, kolesterol ve LDL seviyeleri yüksek bulundu (p<0.05). HD grubunda peroneal motor ve sural duyu distal latansı, peroneal F-latansı ve SSR latansı ortalamaları daha uzun, sural duyu iletim hız ortalaması daha yavaştı. Elde edilen elektro fizyolojik bulguların her iki grupta da hafif aksonal polinöropatinin varlığını ortaya koydu. Mevcut bulgular DAPD programına alınan hastaların elektro fizyolojik olarak HD grubuna oranla daha az etkilenmiş olduğunu düşündürmektedir. Ancak bu fark uygulanacak dializ yöntemini belirlemeye katkıda bulunacak düzeyde değildir. Üremik polinöropatinin etyopatogenezinde rol alan faktörlerin çokluğu göz önünde bulundurulursa, yöntemler arasındaki farkın araştırılmasında daha geniş serilere ve uzun süreli takibe ihtiyaç vardır.

Abstract

Continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) is an increasingly used form of maintenance dialysis therapy. It has some advantages on hemodialysis (HD), such as there is no need to machine application and dietetic restriction and also permits patient's ambulation during dialysis. Although there is no consensus about the topic, it has been suggested that incidence of neuropathy during CAPD is lower than HD. In this study, ENMG and biochemical analysis of two groups of patients on CAPD and HD program with similar age, dialysis duration and sex distribution were done and compared with each other. Nerve conduction studies, late responses, sympathelic skin responses (SSR) and upper extremity SEP responses were recorded. Mean serum albumin, Hb, Hct and Fe binding capacity was higher, ferritin, cholesterol and LDL was lower in HD group (p<0.05). Mean peroneal motor and sural sensory distal latency, peroneal F-latency and SSR latency were longer, sural sensory conduction velocity was slower in HD group (p<0.05). Total ENMG findings demonstrated the existence of a mild axonal neuropathy in both groups. Although these findings suggested that neuropathic process was less severe in DAPD group, the difference was not of such magnitude that one of dialysis forms should be preferred before the other as regards neuropathy. Considering the variability of factors thought to be responsible for pathogenesis of uraemic neuropathy, further studies in larger groups should be carried out to clarify the effect of different dialysis modalities on neuropathic process.

Anahtar kelimeler: Renal diyaliz,Polinöropatiler,Periton diyalizi, sürekli ayaktan,Böbrek yetmezliği, kronik,Tanı teknik ve işlemleri