Postmenopozal osteoporozda serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D düzeyleri ve tedavi etkinliği üzerindeki etkileri

Serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D levels in postmenopausal osteoporosis and it's effect on the efficacy of treatment

Özet

Bu çalışmada postmenopozal osteoporozlu hastalarda aktif vitamin D düzeylerinin osteoporoz şiddeti ile ilişkisi ve osteoporoz tedavisinde kullanılan ilaçların etkinliği üzerindeki rolleri araştırıldı. Çalışmaya 20 postmenopozal, osteopenik hasta kontrol grubu olarak alındı ve 6-8 ay süreyle ilaçsız olarak izlendi. Seksen postmenopozal osteoporotik hastaya tibolon, kalsitonin, kalsitriol ya da etidronat ile 6-8 ay süre ile tedavi uygulandı. Hastaların demografik özellikleri, menopoz yaşı, günlük kalsiyum alım miktarı, kırık öyküleri sorgulandı. Kemik mineral dansiteleri (KMD), serumda l ,25 $(OH)_2$ vitamin D, parathormon, östradiol düzeyleri ve idrarda hidroksiprolin ve kalsiyum miktarları belirlendi. Tüm laboratuvar parametreler 6-8 aylık tedavi sonrası tekrar ölçüldü. Çalışma başlangıcında ölçülen aktif vitamin D düzeyi ile KMD, menopoz süresi, kırık öyküsü, serum PTH ve estradiol düzeyleri, idrarda hidroksiprolin düzeyi ve idrarla atılan kalsiyum miktarı arasında korelasyon saptanmadı. Çalışma grubumuzda aktif vitamin D düzeyleri normal sınırlar içinde bulundu. 6-8 aylık tedavi ve takip sonunda tedavi etkinliğini gösteren KMD ve idrarla atılan hidroksiprolin düzeyleri de serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D düzeylerinden bağımsız bulundu. Bulgularımız ışığında serumda aktif vitamin D düzeylerinin osteoporoz şiddeti ve tedavinin etkinliği üzerinde majör rol oynamadığı, postmenopozal osteoporoz gelişiminde vitamin D'nin rolünün reseptör düzeyinde incelenmesi gerektiği sonucuna varıldı.

Abstract

In this study we evaluated the relationship between serum active vitamin D levels and severity of osteoporosis in patients with postmenopausal osteoporosis and we examined the effect of vitamin D levels on the efficacy of the treatment. Twenty osteopenic patients were followed for 6-8 months as control group. Eighty patients with postmenopausal osteoporosis have randomly taken tibolone, calcitonin, calcitriol or etidronate for 6-8 months, 20 in each group. Demographic characteristics, age of menopause, dialy calcium intake, history of fracture of the patients were inquired by a protocol. Bone mineral density (BMD) by DEXA, serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D, parathormone (PTH) and estrogen levels, urinary hydoxyproline and calcium levels were measured at the beginning of the study and repeated after 6-8 months follow-up period. No correlation was observed between levels and serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D and BMD, duration of menopause or history of fracture. Laboratory parameters such as serum PTH and estradiol levels and urinary hydroxypro-line and calcium were also not correlated with serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D levels. Serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D levels were in normal range in patients and controls. After 6-8 months treatment the efficacy of treatment by BMD and urinary hydroxyproline levels were found to be independent from serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D levels. We conclude that serum 1,25 $(OH)_2$ vitamin D levels don't play a major role on the severity of postmenopausal osteoporosis and the efficacy of osteoporosis treatment. The role of vitamin D in postmenopausal osteoporosis should be examined at receptor level.