Diabetik hastalarda sempatik deri yanıtı ve R-R aralığı değişimi

Özet

Diabetes Mellitus (DM)'da; nöropatik bozukluklar çok farklılıklar gösterir. En sık simetrik polinöropati görülür. DM'lu hastalarda nöropatinin bir grubu olan otonomik nöropati morbidité ve mortaliteyi arttırmaktadır. Otonomik nöropati tanısının konabilmesi için klinik ve laboratuvar olarak değişik metodlar uygulanmaktadır. Otonomik sinir sistemini değerlendirmek için kullanılan sempatik deri yanıtı ve R-R aralığı değişimi (RRAD) bu yöntemlerden sadece ikisidir. Bu çalışmada sempatik deri yanıtı ve R-R aralığı değişimleri ile birlikte elektrofizyolojik değerlendirmeler arasındaki ilişkiye bakıldı. Bu amaçla çalışmaya 31 DM'lu hasta ve kontrol grubu olarak 39 sağlıklı kişi alındı. 20 hastada sempatik deri yanıtı (SDY) alınamadı. SDY yanıtı alınan hastaların ortalama amplitüd ve latans değerleri, kontrol grubunun ortalama değerleriyle karşılaştırıldığında anlamlı azalma bulundu (p<0.01). Hastaların RRAD verilerinin grup ortalama değerleri kontrol grubunun ortalama değerleri ile karşılaştırıldığında %D (derin solunum) (p=0.001) ve %R (istirahat) (p=0.058) değerleri düşüktü. Elektrofizyolojik incelemede 31 hastanın 16'sında periferal polinöropati, 7'sinde karpal tünel sendromu saptandı. Klinik disotonomisi olan 12 hastada SDY ve RRAD anormal bulundu. Bu sonuçlarla SDY ve RRAD testlerinin birlikte yapılmasının disotonomi tanısında daha değerli olduğu düşünüldü.

Abstract

Peripheral and autonomie neuropathy are the most common complications of diabetes mellitus. Autonomie neuropathy increases morbidity and mortality causing the cardiovascular complications in diabetic patients. Autonomie neuropathy can be diagnosed with the clinical features and laboratory methods including sympathetic skin response (SSR) and R-R interval variation (RRTV). In this research, SSR and RRIV were used and compared with electrophysiologic evaluation for diagnosis of diabetic neuropathy. 31 diabetic patients and 39 controls were included. There was no SSR in 20 diabetic patients. Diabetic patients with normal SSR had decreased mean amplitude and latency values than controls (p<0.01). RRIV in diabetic groups with the deep breath (%D), and resting breath (%R) were lower than the controls (respectively p = 0.001, p = 0.058). Electrophysiologic evaluation showed that the 16 of 31 diabetic patients had peripheral neuropathy, 7 of31 had carpal tunnel syndrome. Twelve patients with clinical dysautonomia had abnormal SSR and RRTV. These results showed that both SSR andRRIV, are more valueable than only one for diagnosis of clinical dysautonomia.