BARTÓK VİYOLA KONÇERTOSU'NDA ÖZGÜNLÜK ARAYIŞLARI

for his wife and a Viola Concerto commissioned by William Primrose. Unfortunately, when he

Özet

Hayatının son günlerinde Béla Bartók iki eserini bitirmeye çalışıyordu: Eşi için yazdığı 3. Piyano Konçertosu ve William Primrose tarafından ısmarlanmış olan Viyola Konçertosu. Ne yazık ki hayata gözleri kapandığında Viyola Konçertosu sadece 13 sayfadan oluşmuş bir taslak halindeydi ve eseri onun yerine kendisi de bir besteci olan dostu ve öğrencisi Tibor Serly tamamladı. Bu nedenle profesyonel viyola repertuarının en çok beğenilen eserlerinden biri olmasına karşın, konçertonun özgünlüğü Bartók otoritelerince sorgulanmaktadır. 1995 yılında konçerto, Bartók'un oğlu Peter Bartók ve Nelson Dellamaggiore tarafından düzenlenip tekrar yayınlanmıştır. Bu çalışmada Bartók Viyola Konçertosu'nun yaratı süreci hakkında detaylı bilgi verilmiş, farklı viyola yorumcularının revize çalışmaları açıklanmıştır. Bununla birlikte mevcut basımlar arasındaki farklar irdelenmiş, Bartók'a özgü olması için yapılan çalışmaların esere performans yönünden katkısı tartışılmıştır. Bir icracının, yorumlayacağı eseri tanıdığında daha başarılı bir performans sergileyeceği gerçeğinden yola çıkılarak, bu çalışmanın yorumcu, akademisyen ve öğrenciler için dilimize kazandırılmış bir kaynak olması hedeflenmiştir.

Abstract

In his last days, Béla Bartók was composing two major works: a Piano Concerto for his wife and a Viola Concerto commissioned by William Primrose. Unfortunately, when he passed away, the Viola Concerto was just in a state of a rough sketch, consisting 13 pages, and instead of him, composer Tibor Serly, a close friend, and his student completed the work. Although it is one of the most popular works in the professional viola repertoire, this concerto is often criticized by Bartók scholars for not having completed by Bartók. In 1995, this concerto was revised and published by his son Peter Bartók and Nelson Dellamaggiore. In this article, detailed information is given about the construction and the scheme of the viola concerto and revisions by various viola soloists are explained. Furthermore, some of the differences between current published editions are observed and performance issues of more authentic Bartók editions are discussed. For a performer, one of the ways to achieve a successful performance is having an insight for the subject matter piece. Inspired by that fact, this work aims to provide a Turkish source for violists, viola educators and students.