ÇAĞDAŞ SANATTA ANITIN ÇÖZÜLÜŞÜ VE ARKA PLAN OLARAK ANITSALLIK

Özet

Anıt ve anıtsallık düşüncesi kendi varlık tabanını; çürümenin, bozulmanın, büyümenin ifadesi olan zamanın dışına yayarak, ebedi bir varoluş teması üzerinde yükselir. Zamanın dışında inşa edilen bu anlam alanı, bağlı bulunduğu nesnesinde zamanın görünürlüğüyle beraber, birbiriyle çelişen iki anlamı bünyesinde tutar. Modern ve sonrası dönemin varlık ve zamanı değişimin, dönüşümün ilkeleri etrafında sorgulamaları, bir hafıza mekânı olarak kendini kuran anıtın anlam yapısında yarılmaya neden olur. Bu makale, çağdaş dünyada anıt ve anıtsallık olgularını, sanatta ve felsefede değişen perspektiflerin ışığı altında sorgular.

Abstract

The idea of monument and monumentalism spreads its own base of existence out of time as an expression of decay, degradation and growth, and grows on a theme of eternal existence. This space of meaning that is build outside the time holds two conflicting meanings, together with the visibility of time in the object to which it is connected. The question of existence and time around the principles of change and transformation in the modern and post-modern era causes a split in the meaning structure of the monument that establishes itself as a memory space. This article examines the phenomena of monument and monumentalism in the contemporary world in the light of changing perspectives in art and philosophy.