Çok odaklı savaşta oynak merkezli mücadele

Özet

Mücadelede geleceği tahmin etmek, her zaman problemli ve zahmetli olmuştur. Bu temel gerçek, her kurum ve kuruluş için paydadaki ortak değerdir. Belirsizlik paydasından pay çıkarmak, stratejik sanat ve liderliğin odaklandığı bir konudur. Millî güç unsurunu yönlendiren kısmi genel stratejilerin büyük strateji düzeyinde problem analizleri yapılarak genel strateji doğrultusunda millî hedeflere ve çıkarlara odaklandırılması siyasetin konusudur. Uzun vadeli gerçek çıkarları görerek bunu tahakkuk ettirecek stratejilerin geliştirilmesine zemin hazırlamak, mücadeleyi başarıyla yürütmenin ilk adımıdır. Bu yüzyılın başına kadar konvansiyonel harbin içinde ve ona yardımcı olmak maksadıyla geliştirilen gayrinizami harp; bilinen usul, yöntem ve stratejileri tersine döndürmüştür. Artık, konvansiyonel harp gayrinizami harbin içinde onun bir parçası hâline gelmiştir. Unutmamak gerekir ki kazanmış olsanız bile son savaş bir tehlikedir. Mücadelenin doğasını anlayarak sonraki hamleler için güç geliştirmek ve taklitçilikten kaçınmak, başarıya giden yoldaki daimi taktiklerdir. Taklitçiliğe dayalı her türlü gelişimi, taklit edilenin zayıf bir kopyasına dönüşme anlayışında değerlendirerek gayrinizami harp unsurlarının mutasavver mücadelenin doğası kapsamında yeniden düşünülmesi, yaşamsal derecede önemli bir kavrayış olacaktır.

Abstract

Predicting the future in a conflict has always been troubled and inconvenient. This basic reality is a common value for every agency and institution. Extracting cognizance from vagueness is a matter which is focused by art and leadership. It is a matter of politics to analyze problems in partially complete strategies at the level of extensive strategy which directs national capability factors and focus those strategies on national goals and interests towards general strategy. Triggering the enhancement of attainin goals through strategies by seeing long-term actual interests will be the first step in conducting the conflict successfully. Until the beginning of this century, irregular warfare had been developed, to assist conventional warfare by subverting, conventional methods, procedures and strategies. Anyway, conventional warfare became a part of irregular warfare as a secondary instrument. It must be kept in mind that focus on the last war is hazardous even though you may have won it. Enhancing the capabilities and avoiding imitation for successor steps, by understanding the nature of the conflict, are abiding arches on the path to success. It will be vitally important to reconsider the elements of irregular warfare within the nature of the previous conflict by evaluating all sorts of enhancements based on imitating as an ‘attenuate ditto’ of the imitated one.