Back to the future? : Peacekeeping and imperial policing

Özet

Barışı koruma görevleri, Soğuk Savaşın ilk yıllarından itibaren Birleşmiş Milletlerin uluslararası güvenliği temin etmek için başvurduğu araçlardan birisi olmuştur. Zaman içinde bu araç bazı özellikler kazanmış ve uygulanış bakımından kendi teamüllerini yaratmıştır. Soğuk Savaşın sona ermesiyle birlikte, birçok kavram ve devlet politikası gibi barışı koruma aktiviteleri de yeniden ele alınmaya ve tanımlanmaya başlanmıştır. Bu durum pratikte genel kabul görmüş barışı koruma aktivitelerinden sapmalara yol açmıştır. Makale teamüldeki bu değişimin, barışı koruma misyonlarının ve güçlerinin meşruiyetinin azalmasına yol açtığını belirtmektedir. Ayrıca günümüzün tek kutuplu uluslararası sisteminde, barışı koruma uygulamalarının belli ulusal çıkarları ve neoliberal dünya görüşünü destekleyen bir emperyal denetim aracı hâlini almaya başladığını vurgulamaktadır. Sonuç olarak makale, barışı koruma görevlerinin, mevcut hâliyle devam ettiği takdirde, uluslararası güvenliğin ve istikrarın teminine katkı sağlayacak etkin bir araç olmaktan çıkmasının kaçınılmaz olacağını ifade etmektedir.

Abstract

Since the very beginning of the Cold War, peacekeeping has become one of the crucial tools of the United Nations to promote international security and stability. In time, this tool has developed its own practices which have been accepted in the international arena and eventually turned into the essentials of the peacekeeping concept and its activities, has been reassessed and redefined the same as have many other concepts and state policies. The result has been that the diversions in the peacekeeping tradition have diminished the legitimacy of peacekeeping and peacekeepers today. Within the context of a unipolar world system, peacekeeping has been metamorphosing into a kind of imperial policing, which pursues specific national interests and promulgates a neoliberal world view. Thus, the article concludes it would be inevitable that peacekeeping will cease functioning as an effective tool of promoting international security and stability if the current practice does not change.