Dergiler / MN Kardiyoloji / 2002 / Cilt: 9 - Sayı: 1
İmipramin kullanan çocuklarda elektrokardiyografik değişiklikler
- Dergi
- MN Kardiyoloji
- Sayfa
- 41–43
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Psikotropik ilaç kullanan çocuklarda sebebi açıklanamayan ani ölümler görülmektedir. Ani kardiyak ölümlerin oluşan ventriküler aritmilere ikincil olduğu düşünülmektedir. QT uzaması ve QT dispersiyonundaki artışın ventriküler aritmilere yol açtığı iyi bilinmektedir. Bu çalışmada bir trisiklik antidepresan olan imipraminin QT ve QTc süresine ve dispersiyonuna olan etkileri araştırılmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma yaşları 5.5 - 12 yıl (8.8±2.2 yıl) arasında değişen 21 çocukta (14 erkek, 7 kız) gerçekleştirildi. Tüm hastalarda konvansiyonel dozda imipramin tedavisine başlamadan önce ve tedaviye başladıktan 3 hafta sonra çekilen 12 derivasyonlu eş zamanlı EKG'de en az 9 derivasyonda ve en az bir sinüs atımında QT ve ondan önce gelen RR intervali elle ölçüldü. Düzeltilmiş QT (QTc) intervali Bazett formülü ile hesaplandı. QT ve QTc'nin dispersiyonları 12 derivasyon içinden herhangi birinde ölçülen maksimum ve minimum QT ve QTc intervallerinin farkı (QTD ve QTcD), ölçüm yapılabilen derivasyonlardaki QT ve QTc intervallerinin standart deviasyonu (QT-SD ve QTc-SD) olarak hesaplandı. Çalışmaya alınan çocuklardan 18'i 10 mg/gün, 1'i 15 mg/gün ve 2'si 30 mg/gün dozunda imipramin kullandı. BULGULAR: Olgularımızda imipramin kullanımı ile disritmi oluşmamıştır. Ayrıca İmipramin kullanımının olgularımızda QT ve QTc süresine ve dispersiyonuna etkisi olmadığı saptanmıştır. SONUÇ: Konvansiyonel dozda imipramin kullanan ancak anamnez, fizik inceleme ve bazal EKG'lerinde risk faktörü bulunmayan çocukların izleminde kontrol EKG çekimine gerek olmadığı düşünülmüştür.
Abstract
AIM: Sudden unexplained death in children treated with psychotropic medications may be due to drug induced dysrhythmia. It has been shown that long term treatment with antipsychotic drugs in conventional doses prolonged QTc and increased QTc dispersion. That changes increased the risk of ventricular tachydysrhythmia development in these patients. MATERIAL AND METHODS: We measured QT, QTc, QT dispersion and QTc dispersion in 21 children receiving imipramine (tricyclic antidepressant). Measurements were done at basal and 3rd week of therapy. None of the children had history of cardiac disease and abnormal physical examination or showed any abnormality in baseline electrocardiograms. The QT and preceding RR intervals of at least one sinus beat were measured manually in a range of nine to 12 leads on standart 12 lead surface EKG. Corrected QT interval (QTc) was calculated by the method of Bazett. Dispersion of QT and QTc were defined as the difference between the maximum and minimum QT and QTc intervals occuring in any of the 12 leads (QTD and QTcD) and, the standart deviation of the QT and QTc interval in the measurable leads (QT-SD and QTc-SD) RESULTS: We did not observe dysrhythmia in any patient receiving imipramine. There was no significant change in QT, QTc, QT dispersion and QTc dispersion between baseline and 3rd week measurements. CONCLUSION: We conclude that ECG followup is not necessary in patients receiving conventional doses of imipramine if they have no baseline ECG abnormalities.