Dergiler / MN Kardiyoloji / 2002 / Cilt: 9 - Sayı: 6
Östrojen ve hormon replasman tedavilerinin sol ventrikül diyastolik fonksiyonuna etkileri
- Dergi
- MN Kardiyoloji
- Sayfa
- 416–420
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Östrojen (ÖRT) ve hormon replasman tedavilerinin (HRT) sol ventrikül diyastolik fonksiyonlarına olan etkileri tartışmalıdır. Bu konudaki çalışmalarda psödonormal tipteki diyastolik disfonksiyonun ayırt edilmemiş olması bu soruna yol açmış olabilir. Mevcut çalışma sol atriyum basıncı ile ilişkili olan mitral E hızının mitral anuler doku Doppler Em hızı oranı (E/Em) yardımıyla bu kısıtlamayı aşmayı ve hormon tedavisinin sol ventrikül diyastolik fonksiyonları üzerine olan etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Yirmisi HRT ve 27'si ÖRT kullanan menopoz hastaları olmak üzere iki çalışma grubu oluşturuldu. Her iki grubun hastalarında hem tedavi öncesi hem de tedavinin 12. haftanın bitiminde olmak üzere sol ventriküler diyastolik fonksiyonlar incelendi. Diyastolik fonsiyonlar incelenirken, mitral erken ve geç diyastolik akımların birbirine oranı (E/A), mitral E hızının azalma zamanı, isovolümetrik gevşeme zamanı ve doku Doppler parametrelerinden olan mitral diyastolik erken (Em) hareket hızı ölçüldü. BULGULAR: Östrojen replasman tedavisi ile kalp hızında azalma (83±12'e karşı 78±12 atım/dk, p=0.01),mitral anuler E/Em oranında (7.18±3.09' e karşı 5.56±2.15, p=0.001) düzelme, ve normal diyastolik fonksiyona sahip hasta oranında artış (%52 e karşı %85, p=0.006) gözlendi. HRT tedavisi ile kalp hızında azalma (79±12'ye karşı 75±12, p=0.026), mitral E/Em oranında anlamlı azalma gözlenirken (7.61±3.31 ye karşı 5.81±2.31, p=0.003), diyastolik fonksiyon bozukluğuna sahip hasta sayısında düzelme sağlanmaktadır (normal olan hasta sayısı %65 den %85 e arttı, p=0.003). SONUÇ: Hem ÖRT ve hem de HRT nin sol ventriküler diyastolik fonksiyonlar üzerine iyileştirici etkileri vardır.
Abstract
AIM: There are conflicting study results about the effects of estrogen (ERT) and hormone replacement therapy (HRT) on left ventricular diastolic functions. In these studies, the pseudonormal type of diastolic dysfunction, which may cause this argument, was not taken into account. In the present study, we aimed to overcome this limitation by using E/Em (the ratio between early diastolic mitral E wave velocity and early diastolic mitral annular tissue Doppler velocity), which is related to left atrial pressure, and to investigate the effects of hormonal therapy on left ventricular diastolic function. MATERIAL AND METHODS: The two study groups were composed of 20 postmenopausal women having HRT and 27 postmenopausal women taking ERT. Each group was evaluated for left ventricular diastolic function at both the pre-treatment stage and after 12 weeks of hormonal therapy. In regard with diastolic function, the ratio between maximal early and late mitral flow velocity (E/A), deceleration time of mitral early E wave, isovolumetric relaxation time and mitral annular early diastolic tissue Doppler velocity (Em) were measured. RESULTS: Heart rate (83±12' vs. 78±12 beat/min, p=0.01) and mitral annular E/Em ratio reduced (7.18±3.09 vs. 5.56±2.15, p=0.001), while the number of patients with normal diastolic functions increased (%52 vs %85, p=0.006) with ERT. HRT was observed to reduce heart rate (79±12 vs. 75±12, p=0.026) and mitral E/Em ratio (7.61±3.31 vs. 5.81±2.31, p=.003), while the number of patients with normal diastolic function increased with this therapy (from 65% to 85%, p=0.003). CONCLUSION: Both ERT and HRT have improving effects on left ventricular diastolic function.