İzole koroner arter ektazisi olan hastalarda ektazinin elektrokardiyografi parametreleri üzerine etkileri

Effects of ectasia on electrocardiographic parameters among patients with ısolated coronary artery ectasia

Özet

Amaç: Koroner arter ektazisi (KAE) koroner arterlerin lokalize veya difüz dilatasyonu olarak tanımlanmaktadır. KAEnin atriyal ve ventriküler aritmilerle olan ilişkisi henüz bilinmemektedir. Bu çalışmada KAEnin aritmiye yatkınlığı gösteren P ve QT dalga dispersiyonları üzerine etkileri değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 50 izole KAE olan hasta ve yaş-cinsiyet uyumlu 50 kontrol hastası alınmıştır. P dalga dispersiyonu, QT dalga dispersiyonu ve düzeltilmiş QT dalga dispersiyonu hesaplamaları 50 mm/sn hızında kaydedilen standart 12 derivasyonlu yüzeysel elektrokardiyografilerle yapılmıştır. P dispersiyonu en uzun ve en kısa P dalga süreleri arasındaki fark olarak tanımlanmıştır. QT ve düzeltilmiş QT dispersiyonları ise sırasıyla en uzun ve en kısa QT ve düzeltilmiş QT süreleri arasındaki fark olarak tanımlanmıştır. Bulgular: Grupların bazal klinik ve demografik özellikleri benzer idi. İzole KAEsi olan hastaların P dispersiyonları (sırasıyla 58,3±16,0 msnye karşılık 46,7±16,7 msn, p=0,001), QT dispersiyonları (sırasıyla 47,3±22,3 msnye karşılık 29,6±19,8 msn, p<0,001) ve düzeltilmiş QT dispersiyonları (sırasıyla 47,0±25,9 msnye karşılık 28,0±25,6 msn, p<0,001) kontrol hastalara göre daha fazla bulunmuştur. Sonuçlar: Artmış QT dispersiyonu ventriküler repolarizasyonda heterojeniteyi gösterir ve ventriküler aritmi ile ilişkilidir. P dispersiyonu sinüs nodundan impulsların heterojen yayılımlarını yansıtır ve atriyal fibrilasyon oluşum riskini gösterir. Bu çalışmada, izole KAE hastalarında P ve QT dispersiyonunda artış gösterilmiştir. Bu durum, hastalarda artmış aritmi ihtimalini gösterebilir.

Abstract

Objective: Coronary artery ectasia (CAE) is characterized by localized or diffuse dilatation of coronary arteries. Relation of atrial or ventricular arrhythmias with CAE is unknown. We sought to evaluate whether CAE affects the P wave and QT wave dispersions (QTd), which may be surrogate of arrhythmic predisposition. Material and Method: The study consisted of 50 isolated CAE patients and 50 age-sex matched controls. The P wave dispersion (Pd) was defined as the difference between maximum and minimum P wave durations. QTd was defined as the difference between maximum and minimum QT durations. Results: Baseline clinical and demographic parameters were similar between groups. Patients with isolated CAE have significantly higher durations of Pd (58.3±16 ms vs 46.7±16.7 ms, respectively, p=0.001), QTd (47.3±22.3 ms vs. 29.6±19.8 ms, respectively, p<0.001) and corrected QTd (47±25.9 ms vs. 28±25.6 ms, respectively, p<0.001) than control subjects. Conclusions: Increased QT dispersion indicates heterogeneous ventricular repolarization and is known to be associated with ventricular arrhythmias. P dispersion reflects heterogeneous impulse propagation of the sinus node and may predict the formation of atrial fibrillation. This study demonstrated increased P and QT dispersions in CAE that might be associated with an enhanced possibility of arrhythmia.