Atriyal Fibrilasyon: Epidemiyoloji, Patofizyoloji ve Tedavi Stratejileri

Özet

Atriyal fibrilasyonun tedavisinde, son on yılda randomize çalışmalar ışığında eksponansiyel bir bilgi artışı vardır. Klinik pratikte en çok görülen kardiyak aritmidir ve prevalansı %1.5-2’dir. Prevalansının önümüzdeki dekatta artan yaşa bağlı olarak 2 kat artması beklen- mektedir. İleri yaş, erkek cinsiyet atriyal fibrilasyon oluşumu için majör risk faktörleridir. Atriyumda hem elektiriksel hem de yapısal ye- niden şekillenmeyi tetikleyerek etki eden ve değiştirilebilir olan risk faktörleri ise; sedanter yaşam, sigara, obezite, diabetes mellitus, obs- trüktüf uyku apnesi, artmış kan basıncıdır. Konjestif kalp yetmezliği ve miyokard enfarktüsü ise hem atriyal fibrilasyon riskini hem de mor- taliteyi arttırır. Tedavide, hız kontrolü için ya da ritim kontrolü için verilen antiaritmik tedavi ve inme profilaksisi için verilen antikoagü- lan tedavi vardır. Kateter ablasyon, tedavide son yıllarda artan oranda ritm kontrolü için uygulanmaktadır.

Abstract

In the last decade, there has been an exponential increase in knowledege that obtained from the randomized trial in the treatment of atrial fibrillation. Atrial fibrillation is the most common cardiac arrhythmia in the clinical practice with the prevalence of 1.5-2%. It is ex- pected that the prevalence will increase 2 times in the next decade depending on the increasing age. Advanced age and male sexuality are the major risk factors for atrial fibrillation. The risk factors that trigger both electrical and structural remodeling in the atrium, are sedentary life, smoking, obesity, obstructive sleep apnea, diabetes mellitus, increased blood pressure. Congestive heart failure and my- ocardial infarction increase both occurance of atrial fibrillation and mortality. Treatment includes anti-arrhythmic therapy for rate con- trol or rhythm control, and anticoagulant therapy for stroke prophylaxis. Catheter ablation has been applied for the treatment to main- tain sinus rytm recently.