Hipertansiyonlu hastalarda mikroalbüminüri tayini karotis arter ultrasonografisi ve ekokardiyografi ile hedef organ hasarı araştırılmasının toplam risk değerlendirilmesine etkisi

Cardiovascular risk stratification in hypertensive patients: Impact of microalbuminuria echocardiography and carotid ultrasonography

Özet

Amaç: Hipertansiyonlu hastalarda subklinik organ hasarını saptamanın ve hedef organ hasarını belirlemede kullanılan yöntemlerin toplam risk değerlendirilmesine etkisini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 50 (%55,6) erkek, 40 (%44,4) kadın olmak üzere 90 tedavi almamış hipertansiyon hastası alındı. Hastalara 2007 European Society of Hypertension guideline kriterlerine göre risk sınıflaması yapıldı. Mikroalbuminüri, ekokardiografi ve ultrasonografi sonuçlarına göre total risk yeniden değerlendirildi. Bulgular: Geleneksel risk faktörlerine göre kategorize edildiğinde %5inde (n=4) düşük ek risk, %43ünde (n=40) orta ek risk, %26sında (n=23) yüksek ek risk ve %26sında (n=23) çok yüksek ek risk saptandı. Hedef organ hasarı açısından değerlendirildiğinde hastaların %12,2sinde (n=11) mikroalbüminüri, %23,3ünde (n=21) sol ventrikül hipertrofisi ve %15,6sında (n=14) karotis arterde plak saptandı. Düşük ek riske sahip hastalarda her üç yöntemle hedef organ hasarı saptanmazken, orta ek risk grubunda, mikroalbüminüri tayini sonrasında %17,5 i (n=7), sol ventrikül hipertrofisi ve karotis intima media kalınlığı değerlendirilmesi sonrasında %17,5i (n=7) yüksek riskli bulundu. Her üç yöntem kullanıldığında orta ek riske sahip hastaların %35i (14) yüksek ek risk grubuna geçti. Sol ventrikül hipertrofisine cinsiyete ve yaşa göre bakıldığında 50 yaş altı erkeklerde %3,5 (n=1) kadınlarda %31,5 (n=6), 50 yaş üstü erkek- lerde %28 (n=7), kadınlarda %38,8 (n=7) saptandı. Sonuç: Hedef organ hasarını belirlemede mikroalbüminüri, sol ventrikül hipertrofisi, karotis intima media kalınlığında artış ve plak saptamaya yönelik yöntemlerin bir arada kullanılması toplam risk değerlendirmesinin daha iyi yapılmasını sağlamıştır.

Abstract

Aim: To detect subclinical organ damage in hypertensive patients and to establish the effect of methods used to determine end organ damage to the total risk evaluation. Material and Method: A total of 90 untreated hypertensive individuals (50 men and 40 women) were included and classified according to 2007 European Society of Hypertension guidelines. Total risk was reassessed by adding microalbuminuria, echocardiography and carotid ultrasonography. Results: According to routine classification % 5 (n=4) of the 90 patients were considered to be at low risk, 43% (n=40) at medium, 26% (n=23) at high risk, 26% (n=23) very high risk. In terms of target organ damage, 12.2% (n=11) microalbuminuria, 23.3% (n=21) left ventricular hypertrophy, and 15.6% (n=14) of carotid artery plaque were detected in patients. The proportion of low-risk patients did not change, in the additional medium-risk group, 17.5% (n=7) of the patients following detection of microalbuminuria, 17.5% (n=7) with left ventricular hypertrophy and carotid intima-media thickness were reclassified at high risk. 35% (n=14) of patients with medium risk were assessed at high risk with all three methods used. With respect to gender and age distribution, left ventricular hypertrophy was determined in 3.5% (n = 1) of men under 50 years of age, 31.5% of women (n = 6), and 28% (n=7) of men over the age of 50 years, 38.8% (n =7) of women. Conclusion: To assessment of the heart, carotid wall and determination of microalbuminuria, helps to obtain a more valid assessment of global cardiovascular risk in hypertensive patients.