ST Yükselmeli Miyokard Enfarktüsünde Sclarovsky-Birnbaum Elektrokardiyografik İskemi Ciddiyeti Skoru ve Anderson-Wilkins Akutluk Skoru’nun Klinik Sonlanımlara Etkisi

Relationship Between Admission Electrocardiographic Severity and Acuteness of Ischemia and Adverse Clinical Outcomes in ST Elevation Myocardial Infarction

Özet

Amaç: Elektrokardiyografik Sclarovsky-Birnbaum Skoru ST-yükselmeli miyokard enfarktüsünde devam etmekte olan iskeminin ciddiyeti-ni değerlendirir. Anderson-Wilkins Skoru ise iskeminin akutluk derecesini belirtmektedir. ST-yükselmeli miyokard enfarktüsü hastalarının başvuru EKG’lerinden hesaplanan bu skorların kısa ve uzun dönem klinik sonlanımları öngörmede faydalı olup olamayacağının araştırıl-ması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Primer perkütan koroner girişim ile tedavi edilen 105 ST-yükselmeli miyokard enfarktüsü hastası dahil edildi. Hastalar elektrokardiyografik olarak Sclarovsky-Birnbaum skoruna göre ciddi iskemi (Sclarovsky-Birnbaum Evre 3), ciddi olmayan iskemi (Sclarovsky-Birnbaum Evre 1 ve 2) ve Anderson-Wilkins Skoruna göre akut iskemi (Anderson-Wilkins Skoru ≥3), akut olmayan iskemi (Anderson-Wilkins Skoru <3) olarak ayrıldı. Kısa ve uzun dönemdeki majör advers kardiyak olaylar analiz edildi. Bulgular: Hastalar ortalama 22,8±4,3 ay takip edildi. EKG’de ciddi iskemisi olan hastalarda, indeks yatışta; ölüm, tekrar miyokard en-farktüsü, stent trombozu, kalp yetmezliği, ciddi aritmi/aritmik ölüm olarak belirlenen advers olaylardan herhangi birinin yaşanma ora-nı anlamlı olarak fazlaydı (%37,5-18,4 p:0,03). Uzun dönem takipte, ciddi iskemi grubundaki ölüm oranı anlamlı derecede fazla saptan-dı (%4,1-0 p:0,02). Ayrıca ölüm, ciddi aritmi/aritmik ölüm, miyokard enfarktüsü, kalp yetmezliği, stent restenozu veya planlanmamış re-vaskülarizasyonu içeren herhangi bir advers olay gelişmesi oranı da ciddi iskemi grubunda fazlaydı (%41,4-16,3 p:0,03). Ciddi iskemisi olan hastaların SYNTAX skorlarının anlamlı olarak daha yüksek olduğu görüldü. SYNTAX skoru ile Sclarovsky-Birnbaum skoru arasında ko-relasyonu etkileyebilecek faktörler için düzeltme yapıldıktan sonra da sebat eden zayıf ancak anlamlı bir korelasyon tespit edildi (r: 0,218 p:0,026). Hastalar Anderson-Wilkins akutluk skoruna göre ayrıldığında ise advers olay gelişimi açısından ile istatistiksel anlamlılığa ula-şan herhangi bir fark saptanamadı. Sonuç: Elektrokardiyografik Sclarovsky-Birnbaum skoru primer perkütan koroner girişim ile tedavi edilen ST-yükselmeli miyokard en-farktüsü hastalarında kısa ve uzun dönemde advers kardiyak olayları öngörmede faydalıdır ancak manuel olarak hesaplanan Anderson-Wilkins skorunun bu anlamda faydası gösterilememiştir.

Abstract

Objective: Sclarovsky-Birnbaum Score evaluates the severity of ongoing ischemia in ST-elevation myocardial infarction; and Anderson-Wilkins Score assesses the acuteness of myocardial ischemia in the ECG. We aimed to investigate if these scores could be used to pre-dict short- and long-term clinical outcomes. Material and Method: We retrospectively enrolled 105 ST-elevation myocardial infarction patients who were treated with primary per-cutaneous intervention. Patients were allocated into severe (Sclarovsky-Birnbaum Grade 3) and non-severe (Sclarovsky-Birnbaum Grade 1 and 2) ischemia groups; and acute (Anderson-Wilkins ≥3) and non-acute (Anderson-Wilkins <3) ischemia groups. In-hospital and long-term major adverse cardiac events were analysed. Results: Patients were followed for 22.8±4.3 months. In the severe electrocardiographic ischemia group, rate of experiencing any ad-verse cardiac event including death, myocardial re-infarction, stent thrombosis, severe arrhythmia/arrhythmic death and heart failure was significantly higher (37.5% vs 18.4% p:0.03). In the long term-follow-up, the rate of death was significantly higher in the severe is-chemia group (4.1% vs 0% p:0.02). In addition, the rate of any adverse event including death, severe arrhythmia/arrhythmic death, my-ocardial infarction, heart failure, stent restenosis and any unplanned revascularisation was higher in the severe ischemia group (41.4% vs 16.3% p:0.03). There was a weak correlation between Sclarovsky-Birnbaum and SYNTAX scores (r:0.218 p:0.026) after correction for potential confounders. Grouping according to Anderson-Wilkins score did not reveal any significant difference with respect to major ad-verse cardiac events. Conclusion: Electrocardiographic Sclarovsky-Birnbaum score could be used to predict short and long term adverse events, whereas man-ually calculated Anderson-Wilkins score is not useful in this manner.